“ทำไมหรือ เจ้าไก่ฟ้า” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
“เมื่อครู่พวกเราเดินผ่านตรงนี้กันไปแล้วน่ะสิ” เจ้าไก่ฟ้าพูด
“ผ่านตรงนี้ไปแล้วอย่างนั้นหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์มองกำแพงทั้งสองข้าง ก็ไม่ได้รู้สึกว่ามีอะไรพิเศษ ไม่รู้ว่าเจ้าไก่ฟ้าดูออกได้อย่างไร
“ดูเหมือนว่าทางเส้นนี้จะไม่เหมือนกับเส้นที่ข้าเดินเมื่อคราวก่อนนะ” เจ้าไก่ฟ้าพูด
คราวก่อนตอนเขามาที่นี่ ถึงแม้ว่าจะเดินบนเส้นทางเดียวกัน แต่สิ่งที่พบนั้นกลับเป็นทางแยกที่แตกต่างกัน
“ที่แท้แล้วใครเป็นคนสร้างมันขึ้นมากันแน่ ราวกับเขาวงกตเลยทีเดียว” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“ระวัง!” เจ้าไก่ฟ้าหันมาอย่างฉับพลันแล้วพาตัวซือหม่าโยวเย่ว์กับซือหม่าโยวหลินถอยหลังไปสิบกว่าเมตร หมอกดำสายหนึ่งพุ่งเข้ามาถึงบริเวณที่พวกเขายืนอยู่เมื่อครู่อย่างรวดเร็ว ก้อนกรวดเล็กๆ ที่บริเวณกำแพงถูกหมอกดำกวาดผ่านจนกลายเป็นกองฝุ่นผง
“ช่างเป็นหมอกดำที่น่าหวาดกลัวนัก” ซือหม่าโยวหลินเห็นเหตุการณ์เช่นนี้แล้วอดกลืนน้ำลายมิได้
“ก็คือกลิ่นอายขุมนี้นี่เอง” เจ้าไก่ฟ้าเอ่ย
“กลิ่นอายหรือ กลิ่นอายอันใดกัน” ซือหม่าโยวหลินถาม
เจ้าไก่ฟ้าปล่อยพวกเขา ไม่ได้ตอบคำถาม
แต่ซือหม่าโยวเย่ว์รู้ว่าที่เขาพูดถึงนั้นคือกลิ่
