กวาดล้างแต่ละราชวงศ์ในใต้หล้าไปทันใด แต่ตัดขาดไม่ให้พวกเขาเชื่อมต่อไปยังมหาสมุทรได้ ให้พวกเขากลายเป็นอาณาจักรที่เป็นของต้าจิ่ง ต้าจิ่งใช้เงินทองซื้อแรงงานและทรัพยากรจากพวกเขา ให้พวกเขาทุ่มเทกำลังให้ต้าจิ่งเติบโต ไว้ต้าจิ่งแข็งแกร่งจนสามารถเริ่มเข้าโจมตีทวีปอื่นๆ ได้ ค่อยรวมทวีปชีพจรมังกรเป็นหนึ่ง ถึงยามนั้นทวีปอื่นๆ ก็จะเข้ามาแทนที่อาณาจักรเหล่านี้และกลายเป็นแรงงานให้แก่ต้าจิ่งต่อไป
แน่นอนว่าต้าจิ่งก็ต้องอาศัยประชาชนของตนเองเป็นแรงงานด้วย ทว่าในสายตาของฮ่องเต้ซุนเทียนแล้ว หากอาณาจักรเอาแต่พึ่งพาตนเองก็ยากจะผงาดขึ้นมาได้ เจียงฉางเซิงกลับไม่มีความเห็นใดต่อยุทธศาสตร์ของฮ่องเต้ซุนเทียน จะปกครองแผ่นดินเช่นใดฮ่องเต้ซุนเทียนต้องเข้าใจดียิ่งกว่าเขาอยู่แล้ว
เมื่อฮ่องเต้ซุนเทียนพูดเรื่องเหล่านี้จบก็หันมาสอบถามว่า “มรรคาจารย์ ตอนนี้เรามีโอรสแล้ว จะให้เขาเข้ามาฝึกยุทธ์ในอารามมังกรผงาดได้หรือไม่” เจียงฉางเซิงมองเขาหนหนึ่งและกล่าวว่า “ย่อมต้องได้อยู่แล้ว แต่ข้าจะไม่สอนด้วยตนเอง”
ฮ่องเต้ซุนเทียนเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ไม่เป็นไร หากท่านถูกใจค่อยสอน หากไม่ถูกใจก็แล้วไป” เจียงฉางเซิงพยักหน้า ฮ่องเต้ซุนเทียนอยู่ต่ออีกพักหนึ่งจึงกลับไป
เยี่ยสวินตี๋ถามอย่างสงสัยว่า “ความหมายของเขาก็เท่ากับว่าให้ท่านเป็นพระอาจารย์ของฮ่องเต้องค์ต่อไป เหตุใดท่านจึงปฏิเสธเสียเล่า” เจียงฉางเซิงเอ่ยเสียงราบเรียบ “มิจำเป็นหรอก มี
