ห้เมื่อไหร่ก็ร้องได้เลย แสร้งทำท่าทีอ่อนแอก็ทำได้สมจริงยิ่งนัก” น่าหลานหลานเอ่ย “แต่ยาถอนพิษนี่ช่างขมนัก”
สาวใช้หยิบผลไม้เชื่อมออกมาให้น่าหลานหลานกินพลางเอ่ยว่า “หลี่มู่ก็ช่างหัวอ่อนเสียจริง คุณหนูพูดเช่นนี้เขาก็ไม่รู้เหนือรู้ใต้เสียแล้ว แต่แผนการนี้จะไม่มีปัญหาจริงหรือเจ้าคะ พอถึงเวลาแล้วซือหม่าโยวเย่ว์จะยอมไปตามนัดหมายหรือ”
“ได้ยินมาว่าความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเหยียนลู่ไม่เลวเลยทีเดียว พอถึงตอนนั้นก็อ้างชื่อเหยียนลู่มาหลอกล่อเขา ก็คงไม่มีปัญหาแล้ว” น่าหลานหลานพูด “ส่วนหลี่มู่จะไปล่วงเกินคนตระกูลซือหม่าหรือไม่นั้น พวกเราก็ไม่ต้องเป็นกังวลหรอก ไปกันเถิด คืนนี้แกล้งร้องไห้มาทั้งคืนช่างเหน็ดเหนื่อยเหลือเกิน กลับไปพักผ่อนดีกว่า”
พอหลี่มู่ออกจากตระกูลน่าหลานแล้วก็มิได้ไปที่สมาคมนักหลอมยา หากแต่วกกลับไปยังตระกูลหลี่ แล้วเข้าไปที่ห้องปรมาจารย์ค่ายกลของตระกูลหลี่
วันรุ่งขึ้น ถึงแม้ว่าการประลองของคนรุ่นเยาว์จะเหลืออีกเพียงสิบคู่ แต่ก็ยังคงดึงดูดผู้คนไม่น้อยให้มาเข้าชม
ผ่านไปครึ่งวัน การประลองก็สิ้นสุดลง ตระกูลซือหม่าสิบหกคน ชนะไปสิบสามคน ส่วนอีกสามคนเพราะโชคไม่ดี ได้เจอกับคู่ต่อสู้อย่างห