รเทพเหล่านี้มีส่วนเกี่ยวข้องกับเขาอย่างนั้นหรือ”
“เจ้าคงมิได้อยากจะบอกว่าเขาเป็นคนฝึกสัตว์อสูรเทพเหล่านี้ให้เชื่องหรอกกระมัง”
เมื่อเผชิญกับข้อกังขาของบรรดาผู้อาวุโส น่าหลานหลานก็มิได้ไม่พอใจแต่อย่างใด อันที่จริงแล้วแม้กระทั่งนางเองก็ยังไม่อยากจะเชื่อเรื่องนี้เลยเช่นกัน
ประมุขตระกูลน่าหลานสงบลงแล้วเอ่ยว่า “เจ้าลองว่ามาสิ”
“เจ้าค่ะ ท่านประมุขตระกูล” น่าหลานหลานพยักหน้แล้วเอ่ยว่า “พวกท่านคงทราบดีว่าทั้งข้าและซือหม่าโยวเย่ว์มาจากอาณาจักรตงเฉินเหมือนกัน ดังนั้นจึงนับได้ว่าข้าเข้าใจเรื่องของเขาดีพอสมควร พวกท่านคงรู้แล้วกระมังว่าตอนนี้เขาเป็นนักหลอมยาขั้นสี่เป็นอย่างน้อย”
“เรื่องนี้คงรู้กันหมดทั้งเมืองวิเศษแล้วล่ะ” มีคนเอ่ยขึ้น
“ใช่แล้ว พอเขามาถึงที่นี่ ข่าวที่เขาประลองหลอมยาชนะหลี่มู่ก็แพร่สะพัดไปทั่วทั้งเมืองเลย ทุกคนต่างพากันชื่นชมที่พรสวรรค์ในการหลอมยาของเขาเป็นเลิศ แต่กลับมีเรื่องหนึ่งที่พวกท่านไม่ทราบกันเลย” น่าหลานหลานพูดพลางกวาดตามองพวกเขา
“อะไรหรือ”
“เมื่อหกปีก่อนซือหม่าโยวเย่ว์ยังเป็นคนไร้ค่าที่ไม่อาจบำเพ็ญได้ อย่าว่าแต่เป็นนักหลอมยาเลย แม