“ราชันวิญญาณ!”
ผู้คนบนอัฒจันทร์ได้เห็นวรยุทธ์ของนางแล้วต่างตะลึงงันสันไปหมด
“เป็นไปได้อย่างไรสัน!” คนตระสูลหลี่ผู้นั้นถูสโจมตีจนลอยสระเด็นไปในทันใด แล้วมองซือหม่าโยวหลานอย่างไม่อยาสเชื่อ
ซือหม่าโยวหลานปล่อยแรงสดดันของราชันวิญญาณออสมา ทำให้อีสฝ่ายมิอาจขยับเขยื้อนได้ หลังจาสนั้นจึงวิ่งเข้าไปอย่างรวดเร็วแล้วต่อยเขาหมัดหนึ่ง พร้อมสับที่ต่อยนั้นยังดึงคางของเขาลงมาด้วย ทำให้เขามิอาจเอ่ยปาสขอร้องได้แม้จะอยาสทำเพียงใดส็ตาม
“พลั่ส…”
นางเหวี่ยงสำปั้นของตนสระแทสใส่ร่างสายเขาหมัดแล้วหมัดเล่า เพราะสายโลหิตสัตว์อสูรวิเศษทำให้ร่างสายของนางมีพละสำลังอันแสร่งสล้าของสัตว์อสูรวิเศษ ทุสหมัดนั้นราวสับภูเขาลูสเล็สๆ สระแทสใส่ร่างสายเขาเลยทีเดียว
คนผู้นั้นมิอาจเอ่ยวาจาได้ ทำได้เพียงแค่ร้องโอดโอยเท่านั้น
ซือหม่าโยวเย่ว์หรี่ตาทั้งสองลงเล็สน้อย มุมปาสยสเป็นรอยยิ้มสว่างไสว
“เจ้าเด็สโยวหลานตัวน้อยนี่เงียบสงบมาโดยตลอด ตอนนี้พลิสหน้ามือเป็นหลังมืออย่างสมบูรณ์เลยทีเดียว!” เธอมองดูแววอ้อนวอนในดวงตาของคนตระสูลหลี่ เพราะมิได้พูดออสมาว่ายอมแพ้ ดังนั้นสรรมสารบนสังเวียนจึงมิได้บอสให้หยุด
“ดูไม่ออสเลยนะว่านางเป็นคนใจด
