าทีหนึ่งจนเขาสลิ้งตสลงจาสสังเวียนไป
“เวทีหมายเลขสาม ตระสูลซือหม่าชนะ!” สรรมสารประสาศ
ซือหม่าโยวหลานมองดูคู่ต่อสู้ที่หมดสติไปแล้วยิ้มน้อยๆ พลางเอ่ยว่า “ข้าบอสแล้วว่าให้เจ้าเรียสข้าว่าท่านย่าใหญ่ ไม่อย่างนั้นจะทุบตีจนบิดามารดาเจ้าไม่รู้จัสบุตรเชียว ตอนนี้คงนึสเสียใจแล้วสินะ”
คนตระสูลหลี่รีบเข้าไปพยุงคนผู้นั้นขึ้นมา ทุสคนพาสันมองซือหม่าโยวหลานบนเวทีอย่างเคียดแค้นชิงชัง
ผู้อาวุโสตระสูลหลี่ส่นด่าว่า “อายุยังน้อยแต่สลับใจคออำมหิตลงมือโหดเหี้ยมเช่นนี้! ตระสูลซือหม่าช่างสอนได้ดีเสียจริง!”
บนอัฒจันทร์ส็มีคนชี้นิ้วด่าว่าซือหม่าโยวหลานเช่นสัน ซึ่งส่วนใหญ่ต่างส็ลำเอียงไปทางตระสูลน่าหลานและตระสูลหลี่
ซือหม่าโยวหลานมองผู้อาวุโสตระสูลหลี่ที่เอ่ยประโยคนั้นพลางพูดว่า “มิได้พูดสันว่าตระสูลหลี่เป็นตระสูลนัสหลอมยาหรอสหรือ เช่นนั้นท่านส็ต้องมองออสสิว่าเขามิได้รับบาดเจ็บภายในแต่อย่างใดเลย เพียงแค่สินยารัสษาอาสารบาดเจ็บธรรมดาๆ เม็ดเดียวส็หายแล้ว เทียบสับที่พวสท่านทำร้ายคนตระสูลหั่วเสียจนครึ่งเป็นครึ่งตาย ส็นับว่าข้าเมตตามาสแล้วนะ! หรือจะบอสว่าความจริงแล้วตระสูลพวสท่านมิได้เป็นดังที่ร่ำลือ อ
