อหม่าโยวเย่ว์ย่อมเข้าใจเหตุผลนี้ดีอยู่แล้ว ดังนั้นทุกครั้งที่ระดับขั้นเพิ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็วจนเกินไป เธอจึงต้องฝึกฝนอีกสักระยะให้พลังยุทธ์ของตนเสถียร มิใช่มีเพียงเปลือกนอกเท่านั้น
“ข้าไม่พูดถึงวิธีพวกนั้นหรอกนะ” อูหลิงอวี่พูด
“นอกจากวิธีพวกนั้นแล้วยังจะมีอะไรอีกเล่า” มารเฒ่าไม่เข้าใจความหมายของเขาขึ้นมาในทันใด
อูหลิงอวี่มองมารเฒ่าอย่างเฉยเมยแวบหนึ่งแล้วเอ่ยว่า “เหตุใดข้าจึงรู้สึกว่าพอท่านมาที่นี่แล้วกลายเป็นคนโง่ไปได้นะ”
มารเฒ่าฟาดฝ่ามือใส่เขาทีหนึ่งแล้วตะคอกว่า “เจ้านี่ชักจะเอาใหญ่แล้วนะ ถึงกับกล้าดูหมิ่นข้าแล้วหรือ”
อูหลิงอวี่ขยับร่างหลบกรงเล็บมารของเขาด้วยท่วงท่าอันสง่างาม
ทันใดนั้นมารเฒ่าก็นึกอะไรออก จึงเอ่ยว่า “เจ้าจะบอกว่าให้พานางไปที่นั่นหรือ”
“ถูกต้อง” อูหลิงอวี่พยักหน้า
“สถานที่แห่งนั้นไม่เลวเลย แต่เท่าที่ข้ารู้ ไม่มีทางเข้าจากดินแดนอี้หลินกระมัง” มารเฒ่าพูด
“เรื่องนี้หยุดยั้งท่านได้ด้วยหรือ” อูหลิงอวี่ปรายตามองมารเฒ่า ดูเหมือนมั่นใจอย่างยิ่งว่าเขาต้องมีวิธีแน่
“การคำนวณก็ต้องใช้พลังนะ” มารเฒ่าพูด “แต่ถ้าเปิดสถานที่แห่งนั้นได้ ก็จะเป็นวิธีการยกระดับพลังยุทธ์อันยอดเ
