นใจมากขึ้น
“ต่อจากนี้คงได้อยู่อย่างสงบอีกสักพัก แต่จะสงบนานเกินไปก็ไม่ได้” เจียงฉางเซิงขบคิดอยู่เงียบๆ แม้พันธมิตรสมุทรไร้จำกัดจะพ่ายแพ้อนารถไปแล้ว แต่เหตุแห่งเคราะห์กรรมก็ยังไม่ถูกสะบั้นหมดสิ้น พูดอีกอย่างก็คือพันธมิตรสมุทรไร้จำกัดยังทิ้งหน่ออ่อนแห่งภัยร้ายเอาไว้อยู่ ทว่าเขาไม่กังวล กลับกันเขารอคอยให้คนที่แข็งแกร่งยิ่งกว่านี้บุกมาจู่โจมด้วยซ้ำ
เพราะพลังแห่งโชคชะตาล่มสลาย อาณาจักรตงไห่จึงเผชิญกับภัยธรรมชาติ และโรคระบาดอย่างไม่หยุดหย่อน สิ่งเหล่านี้ส่งผลต่อต้าจิ่งที่กำลังพยายามควบรวมอาณาจักร กระทั่งมีเจ้าเมืองไม่น้อยตั้งตนเป็นใหญ่ทำให้แผ่นดินอาณาจักรตงไห่ถูกฉีกเป็นส่วนๆ ทว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าขบวนกองทัพเกราะเหล็กของต้าจิ่ง พวกเขาล้วนไม่ต่างจากแผ่นกระดาษ
ปีซุนเทียนที่สิบหก เจียงเจี่ยนบุกตีเมืองหลวงของอาณาจักรตงไห่ แล้วประกาศต่อใต้หล้าว่าตงไห่ตกเป็นของต้าจิ่งแล้ว! เจ้าเมืองที่เหลือต่างพากันยกธงขาว แผนที่ของแผ่นดินต้าจิ่งขยายกว้างขึ้นอีกครั้ง
เดือนแปด ฮ่องเต้ประกาศบอกใต้หล้าว่าจะแบ่งเขตปกครองออกเป็นหนึ่งร้อยสี่สิบเก้ารัฐ บัดนี้ต้าจิ่งกลายเป็นอาณาจักรที่มีดินแดนกว้างขวางที่สุดบนทวีป อำนาจบารมีของฮ่องเต้ซุนเทียนพุ่งขึ้นถึงจุดสูงสุด จิ่งไท่จงทิ้งแผ่นดินที่ขยายใหญ่เป็นเท่าตัวไว้ให้จิ่งเหวินตี้ จากนั้นจิ่งเหรินจงก็ทำให้อาณาจักรต้าจิ่งที่จิ่งไท่จงทิ้งไว้ให้ขยายใหญ่ขึ้นอีกหน ส่วนฮ่องเต้ซุนเทียนเ