เจียงฉางเซิง
ชิงเอ๋อร์ หยางโจวล้วนอยู่ที่นั่น เทพกระบี่ก็กลับมาแล้ว หยางโจวเห็นฮ่องเต้ครั้งแรกจึงประหม่ายิ่งนัก โชคดีที่ฮ่องเต้ปฏิบัติต่อเขาเป็นอย่างดี ลานบ้านครึกครื้นมากขึ้นเป็นพิเศษ ทุกคนฟังฮ่องเต้ซุนเทียนอธิบายเรื่องราวในสนามรบก็ต่างรู้สึกสนใจ รวมทั้งเจียงฉางเซิงด้วย ไม่ทันได้รู้ตัว เจ้าเด็กนี่ก็เติบโตขึ้นแล้ว เวลาช่างล่วงเลยไปเร็วจริงๆ เจียงฉางเซิงแอบคิดเงียบๆ ขณะที่มองไปยังฮ่องเต้ซุนเทียน
ฮ่องเต้ซุนเทียนยังเยาว์วัย อาจจะตอบสนองปณิธานอันยิ่งใหญ่ในการรวมทวีปชีพจรมังกรเป็นหนึ่งเดียวกันได้
“อาศัยการยิงดวงตะวันของมรรคาจารย์ อาณาจักรตงไห่ก็ดับสลายในคราเดียว พันธมิตรสมุทรไร้จำกัดที่กล่าวถึงกันมีฝีมือแค่นี้เองหรือ ฮ่าๆๆ!” ฮ่องเต้ซุนเทียนหัวเราะ จากนั้นดื่มอวยพรให้เจียงฉางเซิงหนึ่งจอก
เยี่ยสวินตี๋ส่ายจอกเหล้า กล่าวพึมพำ “พันธมิตรสมุทรไร้จำกัดยังแข็งแกร่งอยู่มาก ฝ่าบาท ขั้นถ้ำสวรรค์สี่คนหนึ่ง นำขั้นถ้ำสวรรค์สามจำนวนสามคน บวกกับอสูรยักษ์ที่ยากจะจินตนาการตัวหนึ่งติดตามมาด้วย พระองค์ลองนึกภาพดูสิว่าทรงพลังขนาดไหนกัน”
ฮ่องเต้ซุนเทียนชะงักไป เขาย่อมรู้เรื่องที่รัฐชื่อถูกล้อมโจมตี และยังมีปลายักษ์ที่เหาะเหินราวกับออกมาจากในตำนานนั่นอีก แต่ว่าสงครามสิ้นสุดลงเร็วมาก เขาก็ไม่ได้คิดมากอะไร ไม่คิดว่าขบวนการสู้รบของพันธมิตรสมุทรไร้จำกัดจะน่ากลัวเช่นนี้ เขาอดมองเจียงฉางเซิงไม่ได้
เทพกระบี่รู้สึกประ