เมื่อได้ยินคำพูดของชายชราร่างเล็ก หัวใจซือหม่าโยวเย่ว์ก็เต้นรัว ดอกไม้ประจำตัวสุดยอดมารร้าย… หมายถึงหมัวซาอย่างนั้นหรือ
“สุดยอดมารร้ายคือใครกัน” เธอถามพลางกะพริบตา
“เจ้าไม่รู้จักสุดยอดมารร้ายหรือ” ชายชราร่างเล็กถามกลับ จากนั้นจึงพยักหน้าแล้วเอ่ยว่า “ก็จริงนะ พวกเจ้าที่นี่ไม่รู้จักก็เป็นเรื่องธรรมดาอยู่หรอก”
ซือหม่าโยวเย่ว์ดึงมือของตนกลับมาแล้วเอ่ยว่า “ท่านผู้เฒ่า บุปผาร้อยใบนี้ต้องใช้ตอนสดใหม่จึงจะให้ฤทธิ์ยาที่ดีกว่า ท่านยังไม่รีบกลับไปหลอมยาอีกหรือ”
ชายชราร่างเล็กไม่รีบร้อนแล้วเอ่ยว่า “กล่องใบนั้นของข้าเก็บรักษาความสดใหม่ของมันเอาไว้ได้ วางไว้นานเท่าใดก็ไม่เป็นปัญหาหรอก เด็กน้อย เจ้ารู้เกี่ยวกับการหลอมยามากพอดูทีเดียวนะ เจ้าเป็นคนของเมืองวิเศษหรือ”
“ไม่ใช่ แต่… แต่ข้าจะไปเมืองวิเศษ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“นั่นสิ ข้าอยู่ที่สมาพันธ์นักหลอมยาแห่งเมืองวิเศษก็ไม่เคยพบเห็นเจ้ามาก่อนเลย” ชายชราร่างเล็กพูด
“ท่านผู้เฒ่าเป็นคนของเมืองวิเศษหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
“ไม่ใช่หรอก ข้าเพิ่งมาถึงที่นี่ได้ครึ่งเดือนเศษเท่านั้นเอง” ชายชราร่างเล็กพูด “ที่นั่นไม่สนุกเอาเสียเลย ข้าอยู่แค่ไม่กี่วันก็เลย
