ย” ท่านยายพูด
“ไม่มีปัญหา ข่ายมนตร์พวกนั้นไม่ส่งผลอะไรต่อเจ้าคำรามน้อยหรอก” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“ท่านยาย ท่านวางใจเถิด ยกเรื่องพวกนี้ให้ข้าจัดการเอง” เจ้าคำรามน้อยแสดงท่าทีน่าเอ็นดู
ซือหม่าโยวเย่ว์มอบยาวิเศษให้กับเจ้าคำรามน้อยแล้วเอ่ยว่า “พอเจ้าไปที่นั่นก็ไม่ต้องกลับมาแล้วนะ อยู่คุ้มกันน้าหญิงอวี่ที่นั่นเลย รอจนถึงวันนั้นแล้วค่อยพาน้าหญิงอวี่มารวมตัวกับพวกเรา”
“ได้เลย” ยามปกติเจ้าคำรามน้อยไม่ค่อยได้เรื่องได้ราว แต่ในเวลาเช่นนี้ก็ยังเชื่อถือได้อยู่บ้าง
“พอเจ้าไปแล้วจงนำของสิ่งนี้ให้นางดู นางก็จะเชื่อเจ้าเอง” ท่านยายถอดปิ่นปักผมบนศีรษะส่งให้เจ้าคำรามน้อย
เจ้าคำรามน้อยรับปิ่นปักผมมาแล้วถือขวดหยกเอาไว้ ร่างกายขยับไหว เพียงไม่นานก็แปลงร่างกลายเป็นจุดสีขาวจุดหนึ่ง นำยาวิเศษและของแทนตัวออกไป
…………………………………….
