ผลอสรพิษทองคำผลนี้มิใช่ผลที่ไปแย่งชิงมาจากเทือกเขาผู่สั่วในตอนนั้น หากแต่เป็นของต้นผลอสรพิษทองคำที่ออกผลอยู่ภายในเจดีย์วิญญาณ
เจ้าไก่ฟ้ารับเอาผลอสรพิษทองคำมาแล้วเอ่ยว่า “ใช่แล้ว อีกสองสามวันข้าจะกลับมานะ”
พอพูดจบเขาก็บินขึ้นไปบนท้องฟ้า ไปจากตระกูลซือหม่า
ซือหม่าโยวหรานมองเงาหลังของเจ้าไก่ฟ้าแล้วเอ่ยว่า “ทิศทางที่บินไปนั้นคงเป็นพื้นสมุทรกระมัง”
“น้องห้า เจ้ารู้หรือไม่ว่าเขาไปทำอะไรมา” ซือหม่าโยวเล่อถามอย่างใคร่รู้
“ข้าก็ไม่รู้เช่นกัน เขามิใช่สัตว์อสูรผูกพันธสัญญาของข้า จึงมิได้เล่าเรื่องของเข้าให้ข้าฟัง” ซือหม่าโยวเย่ว์โบกมือ
“ในที่สุดวันนี้เหล่าคุณชายก็ว่างกันเสียที รอให้อยู่ตัวแล้วพวกเรามาร่ำสุรากันแบบไม่เมาไม่เลิกรากันสักครั้งหนึ่งเป็นอย่างไร” เจ้าอ้วนชวีเข้ามาร่วมวงด้วย
“ขอบใจพวกเจ้ามากที่คอยดูแลน้องห้ามาตลอดหลายปีนี้” ซือหม่าโยวหมิงประสานมือคารวะพวกเขา “รอให้ท่านปู่กลับมาแล้วพวกเราจะต้องดื่มกับพวกเจ้าสักหลายจอกอย่างแน่นอน”
เกือบเที่ยงแล้วกว่าซือหม่าเลี่ยจะกลับมาแล้วเอ่ยกับทุกคนว่า “ข้าตัดสินใจจะกลับมายังบ้านเดิม ต่อจากนี้ไปพวกเราก็จะมาใช้ชีวิตกันอยู่ที่นี่แล้วนะ”
พวกซือหม่าโยวเย่ว์มิได้รู้สึกประหลาดใจกับการตัดสินใจนี้เลย เห็นได้อย่างชัดเจนว่าอยู่ในความคาดหมาย
ถึงแม้ว่าจะไม่พึงพอใจกับตระกูลเป็นอย่างมาก แต่การอยู่ที่นี่ต่อไปย่อมดีสำหรับพวกเขามากกว่าอยู่แล้วโดยเฉพาะเมื่อเขานึกถึงพ
