ตอนที่ 165 คืนชีพจากความตาย
เจียงฉางเซิงจ้องมองเยี่ยสวินตี๋ที่เปี่ยมด้วยความมั่นใจ ในใจเต็มไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย ใบหน้าที่คุ้นเคยแต่กลับแปลกตาหลายใบผ่านเข้ามาในความคิด ราวกับได้เห็นความเปลี่ยนแปลงของโลกหล้า ทว่ากลับมีบางคนที่ยังคงรับบทบาทเดิมซ้ำๆ และบางการต่อสู้ก็ไม่มีวันสิ้นสุด เยี่ยสวินตี๋จ้องมองเจียงฉางเซิง ขมวดคิ้วแน่น เขามิอาจมองทะลุถึงกำลังภายในของเจียงฉางเซิง อีกทั้งมิได้หลงกลไปกับความเยาว์วัยของอีกฝ่าย ทุกคนล้วนเงยหน้าขึ้นมองพวกเขา
หยางโจวลอบไปยืนหลังศิษย์ชายสี่คน เอ่ยเสียงเบา “พนันกันหน่อยไหม หากแพ้ต้องซักผ้าให้คนอื่นครึ่งปี เป็นอย่างไร” ศิษย์ทั้งสี่หันกลับมามองเขา หนึ่งในนั้นถามว่า “จะพนันอะไรกัน”
“พนันผลแพ้ชนะมันไม่น่าสนใจหรอก มรรคาจารย์ไม่มีทางแพ้อยู่แล้ว ถ้าท่านแพ้ พวกเราก็จบเหกันหมด งั้นมาพนันกันว่าฝ่ายนั้นจะทนมือมรรคาจารย์ได้นานแค่ไหนดีกว่า แต่ละคนบอกช่วงเวลามาเป็นตัวเลข ว่าอย่างไร” หยางโจวเอ่ยเสียงเบา พร้อมเหลือบมองไปทางชิงเอ๋อร์ด้วยความระวัง เกรงว่านางจะได้ยิน
“ได้ ข้าพนันสิบลมหายใจ”
“สิบลมหายใจมันสั้นไป ครั้งก่อนยังสู้กันตั้งนาน ข้าพนันเวลาครึ่งถ้วยชา”
“เจ้าพูดกำกวมเกินไป”
“ข้าพนันห้าสิบลมหายใจ!” เมื่อเห็นศิษย์ร่วมสำนักทั้งสี่ถกความเห็นกันจบ หยางโจวก็ต่อขึ้นว่า “เช่นนั้นข้าพนันสามสิบลมหายใจ” ก่อนหน้านี้ที่เขาเห็นเยี่ยสวินตี๋ ยังอดกังวลแทนมรรคาจารย์ไม่ได้ ทว่าบั
