ซือหม่าโยวเย่ว์เริ่มต้นวันเวลาแห่งการฝึกฝนการหลอมยาวิเศษอย่างบ้าคลั่ง ตอนกลางวันเธอหลอมยาวิเศษอยู่ภายในมณีวิญญาณ ส่วนตอนกลางคืนก็ออกมาฟื้นฟูพลังจิต ระหว่างนั้นก็เสริมพลังให้กับต้นผลอสรพิษทองคำไปด้วย
เพื่อช่วยเหลือตระกูลซือหม่าให้ได้ ตอนที่ซือหม่าโยวเย่ว์หลอมยาวิเศษ ส่วนใหญ่มักจะหลอมยาวิเศษที่ใช้บ่อยๆ เป็นประจำ อย่างเช่นยาห้ามเลือด และยาฟื้นปราณ ยาเหล่านี้ล้วนเป็นยาวิเศษที่บรรดาทหารรับจ้างและปรมาจารย์วิญญาณเตรียมเอาไว้ตลอดอยู่แล้ว ตระกูลน่าหลานได้รับความชื่นชอบจากเหล่าทหารรับจ้างก็เพราะราคาต่ำกว่าตระกูลซือหม่าอยู่มากพอสมควรเลยทีเดียว
พูดมาถึงตรงนี้ตระกูลซือหม่าเองก็จนใจ เดิมทีร้านค้าของพวกเขาก็ไม่มียาวิเศษขายเพราะไม่มีนักหลอมยา แต่กลับส่งผลกระทบต่อด้านอื่นๆ ไปด้วย เมื่อไม่มีทางเลือก พวกเขาจึงต้องไปยังร้านค้าอื่นๆ เพื่อเหมายาวิเศษมา ก็จะได้ราคาต่ำลงเล็กน้อย หลังจากนั้นค่อยขายออกไปด้วยราคาปกติ
และด้วยเหตุนี้เอง ตระกูลพวกเขาจึงมิอาจตั้งราคายาวิเศษให้ถูกจนเกินไปได้ เมื่อเห็นตระกูลน่าหลานอาศัยสิ่งนี้มากดดันพวกเขา พวกเขาก็ได้แต่จ้องเขม็งโดยที่ทำอะไรไม่ได้เลย
ตระกูลซือหม่าไม่มีนักหลอมยา นี่คือต้นตอของปัญหาทั้งหมด ซือหม่าเลี่ยก็เคยคิดจะเรียกตัวนักหลอมยามาเช่นกัน แต่ท่าทีเย่อหยิ่งเทียมฟ้าของคนเหล่านั้นทำให้เขาทำไม่สำเร็จในท้ายที่สุด
ซือหม่าโยวเย่ว์ก็เข้าใจ ตอนหลอมยาวิเศษจึงหลอมยาวิเศษที่ใช้บ
