ตอนที่ 152 คุณสมบัติแห่งวิถีกระบี่ เข้าสู่ยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์
เมื่อถูกมู่หลิงลั่วซักไซ้ เจียงฉางเซิงคิดแล้วบอกว่า “ข้าลืมไปแล้ว” เขาไม่แน่ใจจริงๆ เพราะสิ่งที่เขาฝึกนั้นคือวิถีแห่งเซียน ชั้นที่หกก็เทียบได้กับขั้นจักรวาลแล้ว ส่วนชั้นที่เจ็ดก็เทียบได้กับขั้นถ้ำสวรรค์ชั้นสาม ระดับชั้นต่างกันเกินไปจึงไม่อาจนับได้ชัดเจน
มู่หลิงลั่วไม่ยอมปล่อย กล่าวว่า “อย่างไรก็ต้องมีระยะเวลาคร่าวๆ กระมังเจ้าคะ” แม้จะรู้จักกันมานานเพียงนี้ แต่ในใจนาง เจียงฉางเซิงก็ยังคงลึกลับนัก นางจึงใคร่รู้ทุกสิ่งเกี่ยวกับเจียงฉางเซิง เจียงฉางเซิงใคร่ครวญและบอกว่า “ราวหนึ่งร้อยปีกระมัง” ความจริงแล้วตอนเขาอายุหกสิบเก้าก็เทียบได้กับขั้นถ้ำสวรรค์ระดับสามแล้ว แต่เขาก็จะเก็บงำบางส่วนไว้ไม่ว่ากับผู้ใด แม้จะเป็นมู่หลิงลั่วก็ตามที หากว่าแม่หนูนี่บังเอิญหลุดปากพูดไปเล่า
มู่หลิงลั่วเบิกดวงตางามของนางจนโต พร้อมสีหน้าประหลาดใจ “พี่ฉางเซิงท่านก็เก่งกาจเกินไปแล้วกระมัง เหนือชั้นกว่าผู้มีพรสวรรค์อันดับหนึ่งของจวนศักดิ์สิทธิ์ในเวลานี้ถึงห้าสิบปีเต็มๆ!”
“อย่าได้พูดออกไปทีเดียว สงบเสงี่ยมเข้าไว้”
“อืมๆ ต่อให้ข้าพูดออกไปก็ไม่มีคนเชื่อหรอก”
“ก็อย่าพูดไปอยู่ดี” “เจ้าคะ”
เจียงฉางเซิงเปลี่ยนเรื่องคุย บอกให้นางเล่าถึงเหล่าผู้มีพรสวรรค์ในจวนศักดิ์สิทธิ์รวมทั้งบุคคลที่เป็นตำนานในทวีปเทพโบราณด้วย แม้มู่หลิงลั่วมักปิดตัวเองแต่นางก็คอยสังเกตเรื่องใน
