พออ่านตำราเคล็ดควบคุมสัตว์อสูรจบแล้ว เธอจึงค้นพบว่าอันที่จริงแล้ววิธีการมิได้ยุ่งยากเลย ไม่รู้ว่าสิ่งนี้หายสาบสูญไปได้อย่างไรกัน
ประโยคสุดท้ายของตำราเขียนเอาไว้ว่าระดับของการฝึกสัตว์อสูรวิเศษนี้มีความเชื่อมโยงกับพลังจิต ยิ่งเป็นสัตว์อสูรวิเศษระดับสูง ยิ่งต้องการพลังจิตที่แข็งแกร่งขึ้นตามไปด้วย ในจุดนี้ก็เหมือนกับการหลอมยาวิเศษนั่นเอง
“เฮ้อ ดูท่าทางจะต้องยกระดับพลังจิตให้สูงขึ้นเสียก่อน!”
ซือหม่าโยวเย่ว์ถอนหายใจ ก่อนหน้านี้รู้สึกเพียงแค่ว่าการฝึกฝนพลังวิญญาณมีความสำคัญเป็นอย่างยิ่ง แต่คิดไม่ถึงว่าการฝึกฝนวิญญาณนี้ก็มีความสำคัญต่อการฝึกพลังวิญญาณด้วยเช่นเดียวกัน
เธอวางตำราเคล็ดควบคุมสัตว์อสูรลงแล้วมาตรงหน้าตำราเคล็ดหลอมวิญญาณก่อนจะหยิบตำราลงมา ประกายสีเงินที่อาบอยู่บนเล่มตำราจึงจางหายไป ทำให้เธอมองเห็นรูปลักษณ์ทั้งหมดของตำรา
เธอพลิกเปิดหน้าแรกเบาๆ ประโยคหนึ่งในนั้นทำให้หัวใจของเธอสั่นสะท้านอย่างรุนแรง
“ระดับสูงสุดของการหลอมวิญญาณ ทำให้วิญญาณดำรงอยู่อย่างเป็นอิสระจากร่างกายได้” ซือหม่าโยวเย่ว์ท่องคำพูดนี้แล้วก็นึกถึงวิญญาณว่างเปล่าโปร่งใสของหมัวซาขึ้นมา “เขาคงจะฝึกสิ่งนี้สินะ ดังนั้นวิญญาณของเขาจึงดำรงอยู่บนโลกนี้อย่างอิสระได้ ดูท่าทางเคล็ดหลอมวิญญาณนี่จะสุดยอดมากจริงๆ”
เธออ่านด้านล่างต่อไป ในนั้นพูดถึงระดับต่างๆ ของการหลอมวิญญาณ เริ่มต้นด้วยขั้นเริ่มสัมฤทธิ์ ตามด้วยขั้นจำแลงทิพย์ ถัด
