โยวเย่ว์มองดูเจ้าคำรามน้อยที่ถือน่องไก่อันหนึ่งเคี้ยวกินอย่างเอร็ดอร่อยอยู่
โอวหยางเฟยมองเจ้าคำรามน้อยปราดหนึ่ง เขารู้ถึงความร้ายกาจของมันดีจึงไม่แย่งเฝ้ายามอีก เขาพยักหน้าให้กับทุกคนก่อนจะกลับไปยังกระโจมของตนเอง
“ราตรีสวัสดิ์ทุกคน” เว่ยจือฉีพูดจบก็กลับไปเช่นกัน
“ราตรีสวัสดิ์”
ซือหม่าโยวเย่ว์กลับไปยังกระโจมของตนก่อนจะนั่งขัดสมาธิลงบนเตียง เจ้าคำรามน้อยถือน่องไก่เหาะเข้ามา
“เจ้าคำรามน้อย คืนนี้เจ้าระมัดระวังหน่อยล่ะ”
“ไม่มีปัญหาหรอก! เจ้านอนอย่างสบายใจได้เลย!” เจ้าคำรามน้อยพูดพลางกัดน่องไก่คำหนึ่ง
ซือหม่าโยวเย่ว์พยักหน้าทว่ากลับมิได้นอนหลับ หากแต่หลับตาแล้วเคลื่อนย้ายพลังจิตไปภายในทะเลแห่งความรู้ ซึ่งที่นั่นมีเคล็ดควบคุมสัตว์อสูรและเคล็ดหลอมวิญญาณตั้งอยู่กลางอากาศอย่างเงียบเชียบ
พลังจิตเปลี่ยนแปรเป็นมนุษย์ร่างเล็กขนาดย่อส่วนเหินไปถึงตรงหน้าเคล็ดควบคุมสัตว์อสูร ก่อนจะยื่นมือไปหยิบขึ้นมา
เคล็ดควบคุมสัตว์อสูรมีจำนวนตัวอักษรไม่มากนัก หลักๆ พูดถึงว่าจะฝึกสัตว์อสูรวิเศษได้อย่างไร ทั้งยังมีแนวทางการทำพันธสัญญาแบบต่างๆ ด้วย ดูจากที่พูดในนั้น ซือหม่าโยวเย่ว์จึงได้รู้ว่าที่แท้แล้วแนวทางการทำพันธสัญญาที่แตกต่างกัน ก็ให้ผลลัพธ์ที่แตกต่างกันด้วย
โดยทั่วไปแล้วการทำพันธสัญญาแบ่งออกเป็นการทำพันธสัญญาด้วยชีวิต การทำพันธสัญญาวิญญาณและการทำพันธสัญญานายบ่าว
การทำพันธสัญญาด้วยชีวิตนั้นตรงตามชื่อเรียก เป
