ซือหม่าโยวเย่ว์หาเครื่องยาสำหรับหลอมยาผนึกโลหิตมาหลายส่วนแล้วทำการกลั่นเครื่องยาทุกชนิดออกมาภายใต้การสังเกตการณ์ของหมัวซา
หมัวซามองดูความเคลื่อนไหวในการกลั่นเพื่อสกัดเครื่องยาของเธอแล้วนัยน์ตาก็เผยแววยอมรับออกมา
ระยะเวลาในการหลอมยาตามลำพังของเธอไม่นานเลย แต่การเคลื่อนไหวกลับดูช่ำชองยิ่งนัก ดูท่าทางเธอไม่เพียงแต่จะมีพรสวรรค์ในการหลอมยาเท่านั้น แต่ยังมีความมุมานะอุตสาหะอีกด้วย
หลังจากทำการกลั่นเครื่องยาเรียบร้อยแล้วซือหม่าโยวเย่ว์ก็มองหมัวซาที่อยู่ข้างๆ
“ใส่เครื่องยาเข้าไปในเตาหลอมยาตามลำดับ ข้าจะเตือนเรื่องที่ควรระวังในทุกขั้นตอนกับเจ้าเอง” หมัวซาพูด
ซือหม่าโยวเย่ว์สูดหายใจเข้าลึกครั้งหนึ่งก่อนจะใส่เครื่องยาที่ทำการกลั่นสกัดเรียบร้อยแล้วเข้าไปภายในเตาหลอมยาตามลำดับ เมื่อใดที่ควรใส่เครื่องยาชนิดต่อไป เมื่อใดที่ควรควบคุมความร้อนของไฟ หมัวซาก็คอยส่งเสียงบอกในเวลาที่สมควรทั้งสิ้น
ด้วยการชี้แนะของหมัวซา ครึ่งชั่วโมงต่อมา ยาวิเศษที่แผ่กำจายกลิ่นหอมของยาจางๆ เม็ดหนึ่งก็เริ่มก่อตัวเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาแล้ว
“เอาล่ะ ดับไฟได้” หมัวซาพูด
ซือหม่าโยวเย่ว์ลดไฟที่ด้านล่างเตาหลอมยาลงพลางแอบทอดถอนใจว่าถ้าหากมีเปลวเพลิงเป็นของตนเอง เธอคงไม่ต้องยุ่งยากกับการลดเปลวเพลิงลงถึงขนาดนี้หรอก
เธอเปิดเตาหลอมยาออกแล้วหยิบเอายาวิเศษข้างในออกมา ถึงแม้ว่ารูปทรงออกจะอัปลักษณ์อยู่บ้าง แต่นี่คือยาวิเศษที่เธอหลอมสำเร็จ
