ประเภทนี้ไม่มีทางไร้พิษภัยอย่างแท้จริง ย่อมมีข้อบกพร่องซ่อนอยู่ เมื่อระดับขั้นเลื่อนสูงขึ้น ช้าเร็วก็จะเปิดเผยออกมา
ไป๋หลีกล่าวทอดถอนใจ “ขั้นจักรวาลเชียวนะ ดึงดูดคนมากพอแล้ว” เจียงฉางเซิงเหลือบมองมันปราดหนึ่ง “เจ้าจะลงเขาไปหาเจ้าอธรรมหรือไม่ ดูซิว่าจะเรียนวิชาพิสดารนี้ได้หรือไม่” ไป๋หลีรีบส่ายหน้า เดินไปหยุดข้างหน้าเขา เอาหัวคลอเคลียขาของเขา หัวเราะคิกคัก “บ่าวต้องการเพียงอยู่เคียงข้างมรรคาจารย์ตลอดชีวิต ไม่พรากไม่จากลา”
เจียงฉางเซิงหมุนตัวกระโดดขึ้นไปบนต้นวิญญาณปฐพี เทพกระบี่ไม่ได้แสดงความคิดเห็น เขานั่งขัดสมาธิอยู่บนชายคา มือทั้งสองข้างกุมกระบี่เล่มหนึ่ง กำลังครุ่นคิดอย่างหนัก
โครมคราม… แนวเขาสั่นสะเทือน แผ่นดินสั่นไหว ฝุ่นธุลีลอยตลบปกคลุมฟ้า ลมปราณมหาศาลกระหน่ำลงบนร่างปีศาจยักษ์
ปีศาจยักษ์ตนนี้ก็คือราชาปีศาจคิ้วเข้ม รูปร่างคล้ายวัว มีสองคอยาวเหยียด หนึ่งเป็นศีรษะวัว อีกหนึ่งเป็นศีรษะมนุษย์ ศีรษะมนุษย์ใบหน้าคล้ายชายชรา คิ้วสีเหลืองน้ำตาลเด่นชัด สะดุดตาผู้คน ลำตัววัวไหล่สูงยี่สิบจั้ง หลังงอกปีกคู่ปกคลุมด้วยขนสีน้ำเงินเข้ม มันยังงอกหางหกเส้นยาวเท่าลำตัววัว ระหว่างที่โบกสะบัด ก็กระแทกจนเนินเขาทรุดถล่ม ต้นไม้ถูกโค่นล้มเป็นแถบ เสียงดังสนั่นหวั่นไหว
เหล่าศิษย์จวนศักดิ์สิทธิ์เกินกว่าหนึ่งร้อยห้าสิบคนล้อมโจมตีราชาปีศาจคิ้วเข้ม วิชาท่าร่างแต่ละคนโดดเด่น หลบหลีกการโจมตีของราชาปีศาจคิ้วเข้ม
