“พวกเจ้าก็น่าจะมีสัตว์อสูรที่ตัวเองทำพันธสัญญาด้วยกันหมดแล้วกระมัง แล้วจะมาคาดหวังรอคอยอะไรกันอีกเล่า” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“นั่นมันไม่เหมือนกันเสียหน่อย ได้ยินว่าในนั้นมีไข่สัตว์อสูรของสายโลหิตสัตว์อสูรเทพอยู่ด้วย ถ้าหากคว้าเอาสัตว์อสูรวิเศษเช่นนั้นมาได้ ต่อจากนี้ไปก็คงร้ายกาจไม่น้อยเลยทีเดียว ฮ่าๆๆ!” เจ้าอ้วนชวีตอบกลับมาอย่างลำพองใจ
“เจ้าฝันกลางวันของเจ้าไปเถิด!” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“แต่ต่อให้เลือกสัตว์อสูรวิเศษที่มีสายโลหิตสัตว์อสูรเทพมาไม่ได้ ขอเพียงแค่เป็นสิ่งที่วิทยาลัยเลือกมาแล้ว ล้วนเป็นสัตว์อสูรที่หายากหรือไม่ก็ค่อนข้างร้ายกาจทั้งนั้นนั่นแหละ” เว่ยจือฉีพูด
“ใช่ไหมเล่า ถึงได้ตั้งหน้าตั้งตาคอยกันอยู่นี่ไง!”
วันต่อมา เป่ยกงถังและโอวหยางเฟยเข้าร่วมขบวนของกองทัพอาหารเช้าด้วย โชคดีที่ได้เจ้าวิญญาณน้อยตระเตรียมสิ่งของเอาไว้ให้เรียบร้อยแล้ว เพียงแค่เธอทำก็ใช้ได้แล้ว
พอกินอาหารเสร็จ พวกเขาก็ไปยังห้องเรียน
พอเข้าไปภายในห้องเรียน ซือหม่าโยวเย่ว์ก็สัมผัสได้ถึงความรู้สึกต่างๆ นานาที่แฝงอยู่ มีทั้งความดูแคลน ความตื่นตะลึง ความประหลาดใจ ทั้งยังมีความโกรธแค้นอยู่ด้วย ดูท่าทางเรื่องที่เอาชนะเมิ่งถิงเมื่อวานนี้ก็คงจะก่อให้เกิดคลื่นลมขึ้นมาภายในชั้นเรียนไม่น้อยเลยทีเดียว
