่มีใครสามารถบีบให้เขาต้องใช้กำลังทั้งหมดเข้าต่อกรได้
เขาหวังว่าวันหน้าก็จะไม่มีเช่นกัน
หากวันใดได้เจอก็แสดงว่าเขาเก็บงำไว้ไม่อยู่ และไม่สอดคล้องกับหลักการในการดำรงอยู่ของเขา เจียงฉางเซิงหันหลังและเหินไปยังวังหลวง หลังจากทิ้งศพของขั้นถ้ำสวรรค์ทั้งห้าคนไว้ในวังหลวงแล้ว เขาก็รีบกลับไปยังเขามังกรผงาดพร้อมกับเก็บเกาทัณฑ์เทพยิงตะวันไว้ในแหวนมหาวิญญาณ
เมื่อลงมาถึงพื้น ไป๋หลีและเทพกระบี่ก็พุ่งเข้ามาหาทันที ไป๋หลีจิ๊ปากและพร่ำพูดไม่หยุด มันตื่นเต้นเอาการ และสายตาที่เทพกระบี่มองเขาก็เต็มเปี่ยมด้วยความนับถือยำเกรง
เจียงฉางเซิงส่ายหัวบอกว่า “ตั้งใจฝึกฝนไป วันหน้าเจ้าก็จะทำได้เช่นกัน” พูดจบเขาก็เดินเข้าเรือนโดยไม่สนใจว่าไป๋หลีจะตามตื้ออย่างไร จากนั้นก็เริ่มตั้งตารอรางวัลรอดชีวิต
ไป๋หลีไปหาเทพกระบี่เพื่อให้เทพกระบี่ถ่ายทอดวิถีกระบี่ให้ เทพกระบี่ก็กำลังคิดเช่นนี้อยู่พอดี เพราะการต่อสู้ครั้งนี้ทำให้เขาพอจะตระหนักขึ้นมาว่าระหว่างถ่ายทอดวิชากระบี้นั้น เขาจะได้จัดระเบียบวิถีกระบี่ของตน ใช้โอกาสนี้เสาะหาโอกาสอันเลือนรางที่จะบรรลุขั้นที่สูงขึ้นไปได้
ขณะเดียวกันนั้น ทั่วทั้งเมืองหลวงยังตกอยู่ในความพลุ่งพล่าน ทุกคนตื่นเต้นฮึกเหิมกันใหญ่
จางอิงและอวี้เหยียนอวี้รู้สึกโชคดีที่ตนเองได้ผูกมิตรกับมรรคาจารย์ ซ่งหลีตื่นเต้นยินดีที่ตนเองตัดสินใจถูกต้องและมาสวามิภักดิ์กับต้าจิ่งได้ทันกาล
คนที่ตื่นเต้นที่สุดก็คือฮ่
