ตอนที่ 143 มองเห็นสุดขอบฟ้าปลายมหาสมุทรฮ่องเต้ซุนเทียนได้ยินคำพูดของเจียงฉางเซิง ความฮึกเหิมมั่นใจพลันถาโถมดุจเกลียวคลื่น จู่ๆ เขาก็เข้าใจความห้าวหาญของจิ่งไท่จงกับความเข้มแข็งของเสด็จพ่อแล้ว ความรู้สึกของการมีคนหนุนหลังไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นช่างยอดเยี่ยมจริงๆ
ฮ่องเต้ซุนเทียนสูดหายใจลึกเฮือกหนึ่งแล้วเอ่ยว่า “เช่นนั้นข้าจะปฏิเสธเขา ต้าจิ่งกำลังขยายใหญ่ขึ้น ไม่ว่าด้านใดล้วนกำลังพัฒนารวมไปถึงวิถียุทธ์ด้วย ในเมื่อมีหอเจินอูที่ท่านยึดมาได้กับเส้นสายในมหาสมุทรของหอการค้ายอดวาสนาแล้ว พวกเราย่อมไม่ต้องการเกาะลอยฟ้า กลับกัน พวกเขาต่างหากที่ต้องการพวกเรา”
เจียงฉางเซิงคลี่ยิ้ม ไม่เอ่ยตอบอันใดอีก
ไป๋หลีหยอกล้อ “ฮ่องเต้น้อย แล้วยามใดจะนำกองเรือบุกมหาสมุทรเล่า”
ฮ่องเต้ซุนเทียนครุ่นคิดแล้วตอบว่า “รออีกสักสิบปีก็แล้วกัน ข้าอยากมีพื้นที่ยืนในมหาสมุทรก็จริง แต่แทนที่จะบุกตีอาณาเขตไปเรื่อยๆ มิสู้พัฒนากองทัพทางทะเลดีกว่าหรือ ทั้งเก็บเกี่ยวทรัพยากรทางทะเลได้ แล้วภายหน้ายังเอาไว้ใช้เป็นกองทัพพิเศษได้อีก บางทีอาจจะใช้มหาสมุทรโอบล้อมแผ่นดิน ตีเอาใต้หล้ามาครองก็ได้!”
เขาเริ่มคุยจ้อแผนการของตนเอง ยามอยู่ในเรือนหลังนี้เขาสบายใจอย่างยิ่ง เขาไม่กลัวว่าแผนการของตนจะเล็ดลอดออกไปสักนิด ต่อให้เล็ดลอดออกไปก็ไม่เป็นอะไร เพราะแผนการของเขามีแต่สิ่งที่จะทำอย่างโจ่งแจ้งทั้งสิ้น! เขาคิดจะสร้างค่ายกลเคลื่อนย้ายจำนวนมากไว้บน
