ตายตั้งกี่คน!
คนเหล่านี้ใช้ท่าไม้ตายทั้งนั้น นางนึกว่าตัวเองต้องจบเห่ไปตั้งหลายครั้ง
“พวกมันตายหมดแล้วหรือ” เซี่ยผิงกั่งพูดพลางก้มลงไปสำรวจ
“ยังไม่ตาย ก็แค่…” อวี๋เซียนรีบส่ายหน้า จากนั้นก็เอ่ยเสียงเบา “นางเป็นไท่เฟยนี่…แม้ว่านางจะเป็นตัวร้าย แต่ข้าก็ไม่กล้าฆ่านางหรอก…แต่พวกเขาเป็นนักพรตสายมารมีความสามารถมากไม่ใช่หรือ ข้ากลัวตัวเองจะโดนของเข้าก็เลยทุบพวกเขาจนสลบไปโดยไม่ปล่อยโอกาสให้พูดอะไรเลยเผื่อไว้ก่อน…ไม่เป็นไรหรอก ไม่เป็นอันตรายแน่…”
อวี๋เซียนแน่ชัดในจุดยืนของตัวเอง
นางจะไม่สร้างปัญหา
“ฆ่าตายไปก็ไม่เป็นไรหรอก ฮุ่ยไท่เฟยเผาตัวเองตายไปนานแล้ว สองคนนี้เป็นนักพรตปีศาจ” เซี่ยผิงกั่งพูดจบก็เหลือบไปมองอวี๋เซียนเล็กน้อย
แวบเดียวนั้นทำให้หัวใจของเขาเต้นไม่เป็นจังหวะ
“แค่กๆ” เขาแสร้งทำเป็นไม่มีอะไร “เจ้าทำได้ดี ผลงานชิ้นใหญ่เลยทีเดียว กลับไปข้าจะทูลรัชทายาทให้ประทานเงินรางวัลให้”
“ตกลง” อวี๋เซียนยิ้มออกทันที
แต่จะให้น้อยไม่ได้นะ?
“หากมีเงินแล้ว ข้าเลี้ยงเหล้าทุกคนเอง…” นางเอ่ยเสริม
เหล้าแพงๆ นางซื้อไม่ไหว แต่หากถูกหน่อยก็ได้อยู่ มีสหายมากก็มีทางไปได้มาก งานที่ศาลตัดสินคดีนี้ดีจริงๆ ได้เงินก็ไว นางจึงหวังว่าหากต่อไปทุกคนมีเรื่องดีๆ อะไรก็จะมาหานางอีก…
อวี๋เซียนไม่กล้าพูดประโยคหลังนี้ออกมา
ถึงอย่างไรนางก็เพิ่งจะมีผลงาน หากรีบพูดอย่างนั้นออกมาก็คงไม่ดี มันจะดูเหมือนนางกำลังคุยโม้โอ้อวด
“ไม่
