ก็บชั่วคราว
ส่วนทางนั้น ท่านเมิ่งโหวพาเมิ่งจี๋ฟังกลับบ้าน จากนั้นเขาก็เรียกเด็กรับใช้ที่ติดตามเมิ่งจี๋ฟังเข้ามา
ให้นายและบ่าวรับใช้ทั้งสองคนนึกดีๆ ว่าหลายปีมานี้พวกเขาทำเรื่องไม่ดีกับใครไว้บ้าง
แต่เด็กรับใช้ก็ตามใจเขาจนเคยตัว ถามอะไรไปก็ไม่รู้ เขารู้สึกว่าศิษย์ในสำนักศึกษาพวกนั้นเป็นพวกไม่รู้ความเอง ไม่เคยคิดว่านายน้อยของตนเองจะทำอะไรผิด ท่านเมิ่งโหวไม่มีทางเลือกจึงต้องให้คนอื่นออกหน้าเชิญศิษย์ทั่วไปในสำนักศึกษาจำนวนหนึ่งออกไปดื่มสุราพูดคุย จึงได้วีรกรรมของเขาไม่น้อย
ก็มากอยู่
ลำพังรายชื่อก็มีเป็นหลายร้อยแล้ว
มีบ้างที่เขาพูดจาเหน็บแนม ไม่น่าฟังใส่ คนอื่นเองก็ไม่กล้าที่จะตอบโต้ ยังมีบางคนที่เขาแย่งหนังสือหรือของใช้มา หรืออาศัยอำนาจของเขาลงโทษให้คนอื่นคุกเข่า หรือรับโทษให้คุกเข่าจากอาจารย์แทนเขา
ที่ร้ายแรงที่สุดคือมีคนประมาณสิบกว่าคนที่เขาสั่งให้คนทุบตีและดุด่า
หนึ่งในนั้นดูเหมือนจะเกิดความแค้นอย่างใหญ่หลวงกับลูกชายของเขา
คนผู้นั้นชื่อว่าหวังตั๋ว เป็นเด็กจากครอบครัวที่ยากจน แต่เขามีพรสวรรค์จริงๆ เขาอาศัยความสามารถของตนเองกลายเป็นจวี๋จื่อตั้งแต่อายุยังน้อย จากนั้นก็เข้าเรียนหนังสือที่สำนักศึกษาหลวง
เขามีความสามารถมาก แต่กลับมีความหยิ่งยโส ไม่ยอมก้มหัวให้คนที่มีอำนาจ เขาเคยเห็นคนอื่นก้มหัวให้เมิ่งจี๋ฟังเพื่อเยินยอเอาใจก็ลอบดูหมิ่นอยู่ในใจ
ครั้งหนึ่งเมิ่งจี๋ฟังเคยอาจารย์ทำโทษให้คัดลอกบท
