วามมั่นคง
ราชวงศ์รอบด้านล้วนไม่กล้ารุกรานต้าจิ่ง ต่างใช้โอกาสนี้ฟื้นฟูกำลังพลและขยายกองทัพ เตรียมพร้อมสำหรับศึกในอนาคต
ทุกคนต่างรู้ดีว่าต้าจิ่งเปรียบเสมือนพยัคฆ์ร้าย สักวันหนึ่งมันจะกลับมาลุกฮือโจมตีใต้หล้าอีกครั้ง
เขามังกรผงาด ภายในลานเรือน
เจียงเจี่ยนกับผิงอันจากไปแล้ว เดินทางไกลสู่แดนเหนือเพื่อเตรียมพร้อมรับมือกับอาณาจักรตงไห่
ลูกแมวสองตัวที่เจียงฉางเซิงพากลับมาก็โตขึ้นแล้ว ร่าเริงสุดขีด ทำให้ลานอารามดูมีชีวิตชีวาขึ้น แม้กระทั่งชิงเออร์เอง บางครั้งยังแวะมาหยอกล้อกับพวกมัน
ลูกแมวสองตัวนี้ไม่กลัวฟ้าดิน แต่มีเพียงสิ่งเดียวที่กลัวคือไป๋หลี เพราะไป๋หลีชอบตีพวกมันบ่อยๆ
เจียงฉางเซิงนั่งหลอมโอสถอยู่ตรงหน้าหม้อหลอม ส่วนไป๋หลีนอนหมอบอยู่ข้างๆ ดวงตาจับจ้องไปที่หวงเทียนและเฮยเทียนแล้วเอ่ยว่า “นายท่าน เจ้าสองตัวเล็กนี่พรสวรรค์ไม่เลวเลย รู้สึกว่าจะเก่งกว่าไป๋หลงอีก ท่านไปเก็บมาจากที่ไหนหรือ”
หวงเทียนกับเฮยเทียนกำลังทะเลาะกันอยู่ แมวสองตัวกระโจนขึ้นลงรวดเร็วปานลูกธนู
เจียงฉางเซิงกล่าวว่า “ย่อมต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว เจ้าคิดว่าข้าจะเก็บแมวจรมาเลี้ยงส่งเดชหรือ”
พรสวรรค์ของหวงเทียนและเฮยเทียนโดดเด่นเป็นอย่างยิ่ง ทั้งสองสามารถต้านอิทธิพลของมุกชุมปีศาจได้ ราวกับเกิดมาพร้อมคุณสมบัติแห่งราชาปีศาจ กระทั่งมีหวังจะก้าวถึงระดับจักรพรรดิปีศาจในยุคบรรพกาลด้วยซ้ำ
ไป๋หลีได้แต่จิ๊ปากด้วยความอัศจรรย์ใจ รู้สึกไ