คือข้า ข้าลำบากขนาดนี้เพื่ออะไร หากไม่ใช่เพื่อตระกูลเมิ่ง ไม่ใช่เพื่อลูกหลานรุ่นหลัง?”
สองปีมานี้รัชทายาทดวงชะตาดีขึ้นมาก
ในช่วงระยะเวลาที่เขาอยู่ที่ศาลตัดสินคดี เขาก็ไขคดีได้ไม่น้อย
เมื่อมีฎีกาจำนวนหนึ่งจากราชสำนักถูกส่งมาถึงมือเขา เขาก็ตัดสินใจได้อย่างถูกต้อง กระทั่งให้คำแนะนำมากมาย และสร้างผลงานครั้งแล้วครั้งเล่า
เขามีชื่อเสียงมากในหมู่ประชาชนและมีผู้สนับสนุนมากมายในราชสำนัก นานมากแล้วที่ไม่มีใครพูดเรื่องที่รัชทายาทมือพิการ ไม่เหมาะสมกับตำแหน่งฮ่องเต้อีก
เมิ่งจี๋ฟังอ้าปากค้างพลางครุ่นคิด เขาเองก็ต้องยอมรับว่า รัชทายาทสามารถเป็นราชาได้…โดยไม่มีปัญหาจริงๆ
แต่เป็นเพราะความเป็นญาติใกล้ชิดจึงทำให้เขาคิดอยากให้องค์ชายสี่ครองบัลลังก์
“รัชทายาทเองก็ไม่ได้เป็นคนโหดร้าย ข้าว่า แม้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างรัชทายาทกับองค์ชายสี่จะไม่สามารถเรียกได้ว่าสนิทสนมใกล้ชิด แต่ก็ไม่ได้เกลียดกัน ต่อไปหากเขาขึ้นครองราชย์ องค์ชายสี่ก็จะเป็นท่านอ๋องที่มีความสุขเช่นกัน คงจะไม่ทุกข์ยากลำบาก อาหญิงของเจ้าก็เคยเกลี้ยกล่อมข้าหลายครั้ง แม้ว่าข้าจะดูเหมือนไม่ค่อยพอใจนัก แต่ในความเป็นจริงแผนการต่างๆ ที่วางไว้ก่อนหน้านี้ก็ล้มเลิกไปเป็นส่วนใหญ่แล้ว”
ในอนาคตเมื่อรัชทายาทขึ้นครองราชย์ เขาก็จะให้ตระกูลเมิ่งสงวนท่าทีหน่อย และคนที่มีความสัมพันธ์อันดีกับตระกูลเมิ่งพวกนั้น เขาก็เตรียมการไว้แล้วเพื่อให้เกิดความเสียหายและได้รั
