เข้าวังก่อน
เขารู้เรื่องที่เกิดขึ้นกับองค์หญิงใหญ่แล้ว ถ้าหากเรื่องของนางก็เป็นฝีมือของหรงอ๋องเช่นกัน หากอย่างนั้นก็นับได้ว่าพวกเขายื่นมือเข้ามาถึงวังหลวงแล้ว
เขาจะต้องให้เสด็จแม่เก็บกวาดวังหลังโดยไม่มีพิรุธเสียหน่อย
เซี่ยเฉียวยังคงจัดการเรื่องของนางไปตามเรื่องตามราว
พอถึงวันองค์หญิงใหญ่ก็ออกมาอีก ครั้งนี้นางได้รับคำสั่งจากฮ่องเต้ให้ออกมา และยังเชิญคุณชายไต้ให้ไปพบที่เรือนด้านข้างด้วย
ครั้งนี้สีหน้าขององค์หญิงใหญ่ดีกว่าครั้งที่แล้วมาก ซึ่งเห็นได้ชัดว่าการดื่มน้ำยันต์มีประโยชน์ นอกจากนี้นางยังมีแผลที่หางตา ทำให้สีแดงของไฝนั้นไม่ได้สะดุดตาเท่าไรแล้ว
พอคุณชายได้เห็นองค์หญิงใหญ่ ตอนแรกเขาก็รู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง จากนั้นสีหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจ
“ทำไมหรือ ปั๋วเหิงเห็นข้าแล้วไม่รู้สึกดีใจหรือ” องค์หญิงใหญ่เอ่ยปากอย่างสบายๆ
ไต้ปั๋วเหิงตะลึงงันไปครู่หนึ่ง จากนั้นเขาก็เอ่ยด้วยใบหน้าที่ประดับรอยยิ้ม “จะเป็นอย่างนั้นได้อย่างไรเล่า อีกสองวันก็จะเป็นวันแต่งงานของเราสองคนแล้ว ตามหลักแล้ววันนี้เราทั้งสองไม่ควรพบกัน ข้าเกรงว่ามันจะไม่ดีกับองค์หญิง…”
“จะมีอะไรไม่ดี ก็แค่กฎเกณฑ์โง่ๆ เท่านั้น ข้าไม่สนใจหรอก ใครจะทำอะไรได้ ว่าแต่เจ้าเถอะ เห็นแผลบนหน้าข้ายังไม่ดีขึ้นอย่างนี้ เจ้าไม่รู้จักแสดงความเป็นห่วงบ้างหรือ”
