ลเหมิงอย่างยิ่ง ตำแหน่งบรรดาศักดิ์จึงตกทอดในตระกูลมาไม่เคยขาด
เนื่องจากศิษย์น้องของนางเป็นคนตระกูลเหมิง ดังนั้นเซี่ยเฉียวจึงพอจะรู้จักตระกูลเหมิงอยู่บ้าง
ตระกูลเหมิงบริสุทธิ์สูงส่ง ผู้ชายในบ้านจะต้องอายุเกินสี่สิบปีไปแล้วจึงสามารถมีอนุภรรยาได้ ดังนั้นในบ้านของพวกเขาจึงมีเด็กไม่มาก เหมิงเยี่ยนเป็นหลานชายสายตรงของตระกูลเหมิง เขาได้รับการโอบอุ้มอย่างดีมาตั้งแต่เด็ก จึงไม่กลัวอะไรทั้งนั้น นอกจากรัชทายาทแล้ว ในบรรดาศิษย์น้องทั้งหมดเขาก็คือคนที่อาจารย์ควบคุมไม่ได้มากที่สุด
ว่ากันว่าตอนที่เขากราบเป็นศิษย์อาจารย์ เหมิงเยี่ยนยืนกรานที่จะเป็นศิษย์พี่ศิษย์น้องกับรัชทายาทให้ได้ เขาจึงเฝ้าตามตื๊ออาจารย์รออยู่ที่หน้าประตูทุกวัน หรือไม่ก็บุกเข้าไปที่สำนักศึกษาโดยตรง ไม่ว่าจะเป็นของดีของอร่อยอะไร เขาก็พยายามหามาส่งเข้าไปให้อาจารย์ให้ได้ ยุ่งวุ่นวายจนอาจารย์กินไม่ได้นอนไม่หลับ ไม่มีทางออกจริงๆ…
อาจารย์ยังคิดว่าเขาก็เป็นคนฉลาดคนหนึ่ง นิสัยก็ไม่เลว จึงได้ยอมรับเขาเป็นศิษย์
อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเขาจะเป็นลูกศิษย์ของอาจารย์ แต่พรสวรรค์ของเขานั้นใช้ไม่ได้ที่สุด
ไม่มีความก้าวหน้า
ความสามารถในการเที่ยวเล่นสนุกสนานและเที่ยวหอนางโลมถือเป็นอันดับหนึ่ง แต่ไม่ใช่เรื่องการเรียน
หากไม่เกิดเรื่องขึ้นกับเขาเสียก่อน ต่อไปเขาก็จะได้สืบทอดบรรดาศักดิ์โดยไม่จำเป็นต้องรับราชการเลย บวกกับที่ตระกูลเหมิงไม่ได้เรียกร้องอะไรจาก