้เคียง
จ้าวเสวียนจิ่งนำองครักษ์ติดตามมาเบื้องหลังไม่น้อย ท่าทางสง่างามมากบารมี ในเมืองเล็กๆ มีโรงเตี๊ยมแต่งหนึ่งให้พวกเขาพักอาศัยได้
เซี่ยเฉียวยังคงใส่ใจความคิดเห็นของวิญญาณ นางพาสะใภ้ไช่เดินเล่นไปรอบๆ
ที่นางเปลี่ยนเสื้อผ้าแปลงโฉมก่อนหน้านี้สะใภ้ไช่ได้เห็นหมดแล้ว
พอจ้าวเสวียนจิ่งและคนอื่นๆ ไม่อยู่แล้ว สะใภ้ไช่ก็มองนางและถามด้วยความไม่เข้าใจ “เจ้าเป็นผู้หญิงเหมือนกันทำไมถึงสามารถทำเรื่องที่ตัวเองอยากทำได้ด้วย? ต่อให้ที่บ้านเจ้าจะร่ำรวย แต่ข้าก็เห็นว่านายหญิงบ้านตระกูลเมิ่งเองก็วุ่นวายด้วยเรื่องเล็กๆ น้อยๆ อยู่ทั้งวันเหมือนกัน”
“ข้าเองก็ยุ่ง” เซี่ยเฉียวนั่งหลังตรง
“ไม่เหมือน” สะใภ้ไช่ส่ายหน้า
พอได้เห็นปรมาจารย์ท่านนี้แล้ว นางจึงได้รู้ว่าชีวิตของนางน่าขันเพียงใด
“พวกเขาต่างก็เห็นเจ้าในสายตา ต่อให้เจ้าหลอกลวงพวกเขา แต่พวกเขาก็แค่แปลกใจและไม่ได้ตำหนิติเตียนเจ้าเลย พวกเขาปกป้องเจ้าช่วยเหลือเจ้า สามีของเจ้าก็ตามใจเจ้า ไม่เหมือนกับข้า ตอนที่ข้าอยู่บ้านบิดามารดาตนเองข้าก็เหมือนกับสาวใช้ที่ทำงานหนักคนหนึ่ง พอแต่งมาอยู่บ้านสามีก็ไม่ต่างกัน
“เมื่อก่อนข้าคิดว่านี่เป็นสิ่งที่ข้าควรทำ แต่ตอนนี้จู่ๆ ข้าก็รู้สึกว่า ตอนที่ข้ามีชีวิตอยู่ข้าก็ไม่ต่างอะไรกับเดรัจฉานตัวหนึ่งเลย” สะใภ้ไช่เอ่ยอย่างสับสน
คุณค่าของนางอยู่ที่การทำงานหนักไม่หยุด
เช่นเดียวกับเดรัจฉานตัวหนึ่ง
แต่ถ้าเดรัจฉานนั้นตายไปแล้ว ก็สามาร
