้วสิ!
ยิ่งไปกว่านั้น เซียวอวี้หรงก็ยังเป็นอาจารย์ของเซี่ยผิงไหวด้วย…
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้แล้วพวกเขาทั้งสามก็รู้สึกหายใจไม่ออกเล็กน้อย
“เจ้าเช็ดอะไรพวกนี้บนหน้าเจ้าออกก่อน!” เดิมทีเซี่ยผิงกั่งคิดที่จะดุนางให้มากหน่อย แต่พอเห็นพวกเขาทั้งสามคนทำหน้าตาอึ้งงันเช่นนั้นแล้ว ความรู้สึกอึดอัดในใจเขาก็ดีขึ้นมาก!
ดูเจ้าเด็กกลุ่มนี้สิ พวกเขาก็ถูกน้องสาวของเขาหลอกมาตั้งนาเหมือนกันไม่ใช่หรือ
แถมยังเรียกน้องสาวเขาว่าศิษย์พี่ใหญ่อีก!
ก่อนหน้านี้น้องชายของเขาเป็นศิษย์ของเซียวอวี้หรง และน้องชายเขาก็ยังเป็นเด็กที่ไม่เอาไหน ดังนั้นพอเขาเห็นคนแซ่เซียวผู้นี้ทีไรก็มักจะรู้สึกตัวเล็กกว่าเขาอยู่เสมอ กระทั่งว่าพอเห็นบัณฑิตพวกนี้แล้วก็จะรู้สึกขาดความมั่นใจอยู่บ้าง
แต่ตอนนี้…
แม้ว่าน้องสาวของเขาจะหลอกเขา แต่…
นางก็ดูเหมือนจะไม่ได้ทำผิดอะไรใหญ่โต แถมยังดูไม่น้อยหน้าใครด้วย
เซี่ยผิงกั่งยังคงโกรธอยู่ แต่พอเขาเห็นว่าตอนนี้มีคนโกรธนางค่อนข้างมากอยู่แล้ว เขาก็รู้สึกว่าเขาไม่จำเป็นต้องโกรธมากขนาดนั้นอีก นอกจากนี้เขาก็ไม่เหมือนกับบัณฑิตพวกนี้ เขาเป็นพวกทำเต็มที่ จะให้น้องสาวของเขาต้องมาขายหน้าในฐานะศิษย์พี่ใหญ่ต่อหน้าคนพวกนี้ไม่ได้ หากเขาจะสั่งสอนนางก็รอให้กลับไปบ้านก่อนจะดีกว่า
พอเซี่ยผิงกั่งคิดได้อย่างนั้นก็พยายามกดข่มโทสะอย่างเต็มที่
“ยังไม่รีบช่วยศิษย์พี่ใหญ่ของพวกเจ้าล้างหน้าล้างตาอีก? หากไม่จัดการล้างของพวกนี้อ
