ตอนที่ 137 ความโปรดปรานของมรรคาจารย์และสมบัติอาคมระดับสุดยอดเจียงฉางเซิงจ้องราชามนุษย์ด้วยสีหน้าเรียบเฉย แต่ในใจตื่นเต้นอย่างถึงที่สุด ขั้นถ้ำสวรรค์ของจริง! ข้าตั้งตาคอยมานานนัก!
ราชามนุษย์มองกำลังภายในของเจียงฉางเซิงไม่ออก แต่เขากลับไม่ตระหนก ยิ่งระดับขั้นสูงก็ยิ่งเก็บซ่อนกำลังภายในของตนเองได้ง่าย ทำให้ตนเองดูลึกล้ำยากหยั่งถึง แต่ขอเพียงได้ประมือกันย่อมรู้ตื้นลึกหนาบาง
“ถ้ำสวรรค์สำแดงเดชจากไปเพราะเจ้าสินะ หากข้าเดาไม่ผิด ถ้ำสวรรค์สำแดงเดชคงมีคนคิดจะสูบกลืนพลังโชคชะตาของใต้หล้ามาช่วยให้ตนเองเลื่อนขั้นแต่ถูกเจ้าขัดขวางเอาไว้ ถ้ำสวรรค์สำแดงเดชจึงหวั่นเกรงเจ้าเพราะเรื่องนี้ แล้วหนีไปจากทวีปชีพจรมังกร นับว่าเจ้ามีคุณงามความชอบต่อใต้หล้า” ราชามนุษย์เอ่ยบอก น้ำเสียงเต็มไปด้วยความชื่นชม
เขารู้ว่าเจ้าสวรรค์ของลิขิตสวรรค์ตายในเมืองหลวงและตายในเงื้อมมือของมรรคาจารย์ แต่เขาไม่คิดแค้นมรรคาจารย์ เพราะเขาเข้าใจว่าต้าจิ่งไม่ได้ทำอันตรายแก่ใต้หล้า พวกเขาเพียงทำสงครามตามปกติของอาณาจักรเท่านั้น อีกอย่างยามนี้ต้าจิ่งก็เป็นอาณาจักรที่แข็งแกร่งที่สุดอีกด้วย
เจียงฉางเซิงหัวเราะ “ไม่นับเป็นคุณงามความชอบใหญ่หลวงประการใด ในฐานะส่วนหนึ่งของแผ่นดินนี้ย่อมสมควรลงมือ”
ราชามนุษย์เลิกคิ้ว เอ่ยว่า “เจ้ามิได้มาจากโพ้นทะเลหรอกหรือ”
เจียงฉางเซิงตอบว่า “แน่นอนอยู่แล้ว ข้าถือกำเนิดที่ต้าจิ่ง ฝึกวรยุทธ์ที่อารามมังกรผงา
