่าจบอย่างเฉยชา แต่ความโศกเศร้านั้นรุนแรงจนคนที่ได้ยินตาแดงอย่างช่วยไม่ได้
ไอแค้นของนางรุนแรง ภายใต้อิทธิพลของนาง เซี่ยเฉียวยังต้องระงับอารมณ์ของตัวเอง ส่วนเมิ่งจี๋ฟังเองก็ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร เดิมทีเขาก็ยังดีๆ อยู่ แต่จู่ๆ เขาก็เริ่มอยากจะร้องไห้ออกมาเสียอย่างนั้น
ทันใดนั้นเขาก็หดหู่ลง และนึกถึงภาพเหตุการณ์ในอดีตมากมายที่ทำให้เขาไม่มีความสุขขึ้นมา!
ตระกูลเมิ่งของเขาเป็นตระกูลขุนนาง และท่านอาของเขาก็เป็นถึงกุ้ยเฟยในวัง
แม้ว่าเขาจะอายุยังน้อย แต่ตั้งแต่เล็กจนโตเขาก็ไม่เคยได้รับความลำบากอยุติธรรมเท่าไรนัก
มีเหตุการณ์ในอดีตไม่กี่เรื่องที่ทำให้เขารู้สึกไม่เป็นธรรมจริงๆ หนึ่งในนั้นคือตอนที่เขายังเด็ก เขาเคยล่วงเกินรัชทายาท และถูกรัชทายาทสั่งให้ทุบตีเขาจนแทบสิ้นลมหายใจ
มันนานจนเขาเกือบลืมไปแล้ว
แต่จู่ๆ เขาก็จำมันขึ้นมาได้โดยไม่มีเหตุผล!
ดวงตาของเขาแดงก่ำท่าทางเหมือนจะร้องไห้อยู่แล้ว ทันใดนั้นเขาก็เอ่ย “ท่านพ่อท่านแม่ข้ายังไม่เคยตีข้าเลย แต่เขาเกือบจะเอาชีวิตข้าแล้ว! แต่ถึงอย่างนั้นทุกคนก็ยังเข้าข้างเขา ข้าถูกตีแล้วยังต้องคุกเข่าขอโทษอีก!”
พออารมณ์ของเขาปะทุขึ้นมา เขาก็ตะโกนออกมาอย่างเกรี้ยวกราด เซี่ยเฉียวตกใจและมองเขาด้วยสายตางุนงง
ตอนที่ 1104 ล่วงเกิน
เมิ่งจี๋ฟังความอดทนต่ำขนาดนี้เลยหรือ!
จู่ๆ เขาก็ตะโกนออกมาอย่างนั้นทำให้นางตกใจจนแทบสะดุ้ง!
เมิ่งจี๋ฟังเองก็อึ้งไปครู่หนึ่ง และตบหน้าผา