โผล่มาพวกนี้ด้วย
เซี่ยซีไม่สามารถจะตัดสินใจได้ เซี่ยเฉียวจึงคอยสอนนางอยู่ข้างๆ ให้จัดการตามความเหมาะสม
ของขวัญที่พวกเขาส่งมาก็ล้วนแต่เป็นไปตามระเบียบมารยาท หากมีอะไรที่เกินกว่ามารยาทที่ควรเป็นก็ไม่ควรรับไว้
ยกตัวอย่างเช่นหรงอ๋องที่ส่งของขวัญมาให้ไม่น้อยเลย
เขาส่งปะการังสีแดงเลือดยาวเกือบสองฉื่อซึ่งงดงามมากมาให้ นอกจากนี้แล้วก็ยังมีเห็ดหูหนูชั้นดีและของอย่างอื่นซึ่งมีราคาแพงมาก
ของขวัญที่เขาส่งมานั้นมากมายและมีราคาแพงเกินไปจนทำให้เซี่ยเฉียวตกใจเลยทีเดียว
เซี่ยเฉียวผลักเรื่องนี้ให้เป็นธุระของเซี่ยหนิวซานและเซี่ยผิงกั่งทันที
ตำแหน่งขุนนางของเซี่ยหนิวซานในตอนนี้ก็ไม่ได้ต่ำต้อย ดังนั้นเขาจึงเข้าวังไปขอเข้าเฝ้าและเล่าเรื่องอันน่าตื่นตกใจนี้ให้ฮ่องเต้ฟัง
เดี๋ยวนี้เซี่ยหนิวซานยังแสร้งทำตัวขี้ขลาดเป็นแล้วด้วย
ราวกับเขารู้แล้วว่าที่ฮ่องเต้เลื่อนตำแหน่งขุนนางให้นั้นเพราะความจงรักภักดีเป็นที่ประจักษ์ ดังนั้นเมื่อเขาเข้าเฝ้าฮ่องเต้อีกครั้ง เขาจึงแสดงท่าทางซื่อสัตย์ภักดีออกมา
“กระหม่อมเองก็ไม่เคยเห็นปะการังสีแดงที่งดงามขนาดนี้มาก่อน ไม่รู้ว่าต้องใช้แรงคนไปเท่าไรในการขุดมันขึ้นมาจากทะเล มันน่าทึ่งมาก ตอนนี้เบี้ยหวัดเงินเดือนกระหม่อมก็พอเลี้ยงดูครอบครัวได้ หากเก็บของดีแบบนี้ไว้ที่บ้านกระหม่อมเองก็ไม่ได้ชื่นชม แต่หากจะขายไปก็เสียดายเป็นการเสียเปล่า จึงได้นำมันมาถวายให้ฝ่าบาท”
