ป
เซี่ยเฉียวใช้ยันต์คาถาพวกนั้นราวกับของที่ได้มาเปล่าๆ หยวนฉังจื่อที่เห็นเช่นนั้นรู้สึกปวดใจนัก
ยันต์พวกนั้นคือเลือดเนื้อเชียวนะ!
ธงเรียกวิญญาณมีพลังมากขึ้นเรื่อยๆ วิญญาณเหล่านั้นก็ยิ่งสับสนลังเลมากขึ้นเรื่อยๆ หลังจากนั้นไม่นานวิญญาณจำนวนมากก็บินไปหาธงเรียกวิญญาณของเซี่ยเฉียว
เวลาผ่านไปทีละน้อย
วิญญาณที่อยู่ในบริเวณใกล้ๆ ก็น้อยลงเรื่อยๆ
ในที่สุดวิญญาณตนสุดท้ายก็หายไป เซี่ยเฉียวราวกับจะหมดสติกระนั้น
แต่มันยังไม่จบ เซี่ยเฉียวรวบรวมพลังดึงธงเรียกวิญญาณลงมา นางหยิบไหเล็กๆ ออกมาใบหนึ่ง แล้วใช้มือล้วงเข้าไปปาดหมึกสีแดงชาดออกมา ตามด้วยสีทองคำอีกเล็กน้อย แล้วนางก็วาดยันต์คาถาลงบนธงเรียกวิญญาณสำเร็จในคราเดียว
หลังจากเห็นท่าทางเช่นนั้นของนางแล้ว ทุกคนต่างก็โล่งอกทันที
หยวนฉังจื่อรู้ว่านางกำลังทำอะไรอยู่
แม้ว่าเมื่อครู่นี้นางจะเก็บวิญญาณพวกนั้นมาได้แล้ว แต่พวกวิญญาณก็ยังได้รับอิทธิพลจากนักพรตสายมารผู้นั้นอยู่ดี การกระทำสุดท้ายของปรมาจารย์นี้จึงเป็นการตัดขาดความสัมพันธ์ระหว่างวิญญาณและนักพรตสายมารผู้นั้นลงอย่างสิ้นเชิง!
เวลานั้นนักพรตที่รูปร่างเหมือนเด็กผู้นั้นก็ล้มลงในบ่อน้ำแห้งบ่อหนึ่งภายในบ้านทันที
ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความไม่อยากเชื่อ
วิชาอาคมของเขาถูกทำลายแล้วจริงๆ หรือ!
ร่างของเขาสั่นสะท้าน เขายังคงกระอักเลือดสดๆ ออกมาไม่หยุด ทั้งเนื้อทั้งตัวของเขามีแต่รอยฟกช้ำ และมีไอสีดำแผ่นซ่านออกม
