กรธหรือ” เซี่ยเฉียวกลับยิ้มอย่างประชดประชัน “หากเจ้ามีความกล้าที่จะโบยคนจนตายแบบนี้ตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ เจ้าก็คงจะไม่ได้มีจุดจบแบบนี้หรอก ที่น่าขันก็คือ เจ้าตายไปแล้วแต่ก็ยังสร้างภาพลวงตาแบบนี้ขึ้นมาอีก”
“เจ้าทำร้ายคนอื่นเพื่อระบายความแค้นในภาพลวงตาแบบนี้จะมีประโยชน์อะไร วิญญาณพวกนี้ก็แค่กำลังจัดฉากแสดงละคร เกิดขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่าเช่นนี้อย่างมากที่สุดก็แค่เหนื่อยเล็กน้อยเท่านั้น”
“แล้วการที่เจ้าพยายามนึกย้อนไปตอนที่เกิดเรื่องซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่หยุดเช่นนี้ มันมีความหมายอะไรหรือ”
“ข้าเห็นว่าเจ้าตั้งครรภ์แล้วใช่หรือไม่ ตอนที่ลูกของเจ้าตายยังอายุครรภ์ไม่กี่เดือนเท่านั้น วิญญาณยังไม่เป็นรูปเป็นร่าง เกรงว่าแม้แต่เจ้าก็ยังหาเขาไม่พบ แต่ข้าสามารถช่วยเจ้าตามหาเขาได้”
“เชื่อว่าความสามารถเช่นนี้นอกจากข้าแล้วคงไม่มีใครทำได้อีก” เซี่ยเฉียวเอ่ย
นางพูดพล่ามไม่หยุด แรกเริ่มเดิมทีฮูหยินผู้นี้ก็ยังไม่พอใจมาก แต่พอฟังมาถึงตอนหลังๆ โทสะของนางก็คลายลงไปมาก
“เจ้าอย่ามาหลอกข้าเลย!” นักพรตที่มาหานางก่อนหน้านี้ก็ยังทำไม่ได้!
“ข้าจะหลอกเจ้าไปทำไม การตามหาวิญญาณเป็นความสามารถที่ข้ามีความถนัดเป็นพิเศษ ถึงเวลานั้นขอเพียงแต่ต้องมีเลือดและกระดูกของเจ้าประกอบกับของดีบางอย่าง ข้าจะต้องดึงดูดวิญญาณของเขามาได้แน่นอน เพียงแต่ลูกเจ้าอายุแค่ไม่กี่เดือน มีความเป็นไปได้ที่วิญญาณของเขาจะสลายไปนานแล้ว เรื่องนี้ข้าต้องพูดก
