่งเงียบไปเล็กน้อย
วิญญาณในบ้านหลังนี้มีจำนวนมาก แต่ใครเป็นนาย ใครเป็นบ่าวก็ยังบอกไม่ได้
จากที่องครักษ์ผู้นั้นบอกเล่า ผู้หญิงที่นายท่านของจวนหลังนี้ชิงตัวมาตายไปแล้ว นายท่านผู้นั้นก็ตายไปแล้ว แม้แต่ภรรยาของนายท่านผู้นั้นก็ตายไปพร้อมกับลูก น่าอนาถยิ่งนัก
คนทั้งสามนี้ต่างก็มีความเป็นไปได้ที่มีไอแค้นเข้มข้นรุนแรงหลังจากที่ตายไปแล้ว และกลายเป็นวิญญาณเจ้านายของที่นี่
แต่ความเป็นไปได้ที่จะเป็นนายท่านผู้นั้นยังไม่มากเท่าไร
ถึงอย่างไรเขาก็ตายไปเป็นคนหลังสุด
ไม่นานนักพวกเขาก็ถูกจัดให้ไปอยู่ในห้องหนึ่งเพื่อเตรียมตัวแต่งหน้าแต่งตัวขึ้นเวทีแสดงงิ้ว
ได้ยินมาว่านายท่านของที่นี่และคนอื่นๆ เตรียมตัวที่จะฟังงิ้วกันแล้ว
นักพรตทั้งหลายพากันมองหน้ากัน หยวนฉังจื่อเอ่ยขึ้น “ข้าร้องงิ้วไม่เป็นนะ…ปรมาจารย์โม่ ที่นี่มีแต่วิญญาณทั้งนั้น ข้าว่าพวกเราลงมือกันเลยดีไหม”
“ลงมือเลยก็ได้ แต่ในเมื่อวิญญาณแค้นนี้จัดภาพลวงตาเอาไว้ หากไม่ทำตามขั้นตอนของภาพลวงตา พลังของภาพลวงตาจะยิ่งมากขึ้น ข้าคิดว่าพวกเราจะต้องทำลายภาพลวงตานี้และกลับสู่ความเป็นจริงก่อนจึงจะลงมือได้” เซี่ยเฉียวเอ่ย
หยวนฉังจื่อถอนหายใจ
อันที่จริงเขาเองก็รู้ว่าในภาพลวงตา ต่อให้เขาลงมือก็อาจจะไม่สามารถทำอะไรวิญญาณที่จัดวางภาพลวงตานี้ขึ้นมาได้
มีแต่ต้องกลับสู่ความเป็นจริงก่อนแล้วถึงจะลงมือได้
แต่เขาร้องงิ้วไม่ได้จริงๆ…
หยวนฉังจื่อมีสีหน้าเศร้าหมอง แต่นักพรต
