ตอนที่ 1007 เดรัจฉาน / ตอนที่ 1008 อาคมบังตา
ตอนที่ 1007 เดรัจฉาน
ตอนนั้นเขาก็รู้สึกได้รางๆ ว่าของที่อาจารย์ให้เขาส่งมอบไม่ใช่ของดีอะไร ดังนั้นภายในใจเขาจึงรู้สึกไม่ค่อยสบายใจและค่อนข้างหวาดกลัว
นอกจากนี้เขายังรู้ว่าอาจารย์ดูเหมือนจะเกลียดเจ้าของหอส่องชะตามาก เขาต้องการสร้างผลงานเพื่อให้อาจารย์สั่งสอนเขามากขึ้น ดังนั้นตอนนั้นเขาตั้งใจแต่งตัวอย่างดี เปลี่ยนเป็นเสื้อคลุมสีเทาและยังทำตาปลอมแปะไว้ที่เปลือกตา…
เขาแค่คิดว่าเจ้าของหอส่องชะตาเป็นผู้หญิงคนหนึ่ง และตนเองก็น่ากลัวขนาดนี้ ในใจอีกฝ่ายคงจะรู้สึกไม่ดี หากเป็นอย่างนั้นแล้วเขาก็จะทำภารกิจที่อาจารย์มอบหมายให้ดียิ่งขึ้น
“เจ้า เจ้ารู้ได้อย่างไรว่า…เป็นข้า…” นักพรตหลิวหมิงอดถามไม่ได้
“เดาเอา” เซี่ยเฉียวมองเขาด้วยท่าทางรังเกียจ “ปกติแล้วอาจารย์ของเจ้าทำอะไรเวลาอยู่ที่บ้าน”
“ไม่ ไม่รู้…”
“แล้วหากเขาออกจากบ้าน เขาจะไปไหน” เซี่ยเฉียวถามอีก
นักพรตหลิวหมิงยังคงส่ายหน้า “เจ้าไม่รู้อะไรเลยจริงๆ หรือ…”
เซี่ยเฉียวนิ่งคิดเล็กน้อยพลางมองเหล่าองครักษ์ก่อนจะถาม “ค้นบ้านของพวกเขาแล้วหรือยัง”
“ค้นแล้ว เพราะนักพรตน้อยคนนั้นหนี พวกเราก็เลยค้นเอาแต่ของที่อยู่ในห้องของเขามา” องครักษ์ตอบนางด้วยความเคารพนอบน้อม
“ดีเลย” เซี่ยเฉียวแย้มยิ้ม “แบกขึ้นมาให้ข้าดูหน่อย”
ไม่นานนักของพวกนั้นก็ถูกแบกหามขึ้นมา
มันมีไม่มาก นอกจากเครื่องนอนแล้วก็มีหนังสือธรรมดาสองสามเล่ม
