ีให้ หลังจากนั้นเป็นต้นมาข้าก็รู้สึกว่าตนเองมีประสาทสัมผัสไวขึ้น”
“หลิวหมิงผู้นี้อาศัยอยู่ในบ้านที่มีทางเข้าสองทาง ภายในบ้านหลังนั้น…จะว่าอย่างไรดีล่ะ คือว่า…ฮวงจุ้ยของที่นั่นดูจะแตกต่างจากที่อื่น ในบ้านเขามีแต่ของแปลกๆ ทั้งนั้นเลย หากดูแค่จากสภาพแวดล้อมข้าก็รู้สึกว่าหลิวหมิงผู้นี้น่าจะมีความสามารถไม่เบาเลย”
“แต่ตอนที่ข้าไปหาเขาและพูดคุยอะไรกับเขานิดหน่อยกลับรู้สึกว่าคนผู้นี้ก็เป็นแค่นักพรตธรรมดาคนหนึ่ง ไม่ได้มีอะไรพิเศษ แต่ว่า…ตอนที่ข้าอยู่ในบ้านหลังนั้นกลับรู้สึกได้ถึงความอึมครึมและรู้สึกอึดอัดไปทั้งร่าง” ฉินจื้อเอ่ย
“อึดอัด?” เซี่ยเฉียวขมวดคิ้วมุ่นมากขึ้นไปอีก
“ถูกต้อง ตอนที่ข้าอยู่ที่นั่น ข้ารู้สึกตื่นตระหนกกระสับกระส่าย แผ่นหลังเย็นเยียบ ความรู้สึกเดียวกับตอนที่ข้าไปป่าวิญญาณกับรัชทายาท แต่ครั้งนี้ไม่ได้รุนแรงขนาดนั้น ข้าไม่ได้ไม่รู้สึกตัวทำร้ายตัวเอง ดังนั้นข้าจึงคิดว่าสุขภาพร่างกายข้าอาจจะไม่ดีไปเองจึงสั่นเพราะความหนาว”
“พอมานึกดูให้ดี บ้านหลังนั้นมีลมพัดแรงจริงๆ แต่ก็เป็นไปได้ว่าข้าอาจจะคิดมาไปเอง” ฉินจื้อยิ้มออกมาอย่างเขินอาย
เขาแค่รู้สึกสงสัยเล็กน้อยเท่านั้น
เพราะนอกจากเขาแล้วพี่น้องคนอื่นๆ ก็ไม่ได้รู้สึกว่าหลิวหมิงมีปัญหาอะไร
“พวกเขาต่างก็รู้สึกปกติธรรมดา มีแต่ข้าที่เป็นเช่นนั้น เป็นที่ขำขันของปรมาจารย์แล้ว ร่างกายของข้าย่ำแย่จริงๆ” ฉินจื้อคิดไปคิดมาก็รู้สึกว่าตนเองไม่มี
