ีบารมีน่าเกรงขาม
พวกเขาไปตามหาบ้านตามที่อยู่ที่บันทึกไว้ก่อนหน้านี้
มันเป็นบ้านธรรมดาทั่วไปจริงๆ รอบข้างไม่มีบ้านของขุนนางทางการเลย ล้วนแต่เป็นครอบครัวชาวบ้านทั่วไป เป็นบ้านที่มีทางเข้าสองทาง และในบ้านก็น่าจะมีคนอาศัยอยู่ รายได้ก็น่าจะดีด้วย
ถึงอย่างไรนี่ก็เป็นบ้านในเมืองหลวงที่ราคาไม่ใช่ถูกๆ เจ้าหน้าที่ระดับล่างบางคนที่ไม่มีขุนนางคนคอยหนุนหลังก็ยังไม่สามารถซื้อได้
องครักษ์เคาะประตู
ไม่นานนักก็มีนักพรตน้อยมาเปิดประตู
นักพรตน้อยผู้นี้หน้าซีดเล็กน้อย ท่าทางขี้อาย “พวกท่าน…มาหาใครหรือ”
เขาตัวเล็ก และเพราะเหล่าองครักษ์กลัวว่าปรมาจารย์โม่จะได้รับอันตรายจึงพากันยืนขวางอยู่ด้านหน้า เซี่ยเฉียวจึงมองเห็นนักพรตน้อยนั่นไม่ชัด
“อาจารย์ของเจ้านักพรตหลิวหมิงอยู่บ้านหรือไม่” องครักษ์เอ่ยถามทันที
ท่าทางน้ำเสียงดุดันทำให้คนฟังรู้สึกหวาดกลัวได้เลย
นักพรตน้อยผู้นั้นได้ยินแล้วก็หดศีรษะก่อนจะตอบอย่างระมัดระวัง “อยู่ พวกท่าน…พวกท่านเข้าไปข้างในเถอะ…”
เด็กน้อยพูดจบก็เปิดทางให้
เหล่าองครักษ์เองก็ไม่ได้เกรงใจ พวกเขานำเซี่ยเฉียวเดินเข้าไปข้างในด้วยกันทันที
หลังจากที่เข้าไปแล้วเซี่ยเฉียวก็มองซ้ายมองขวา และพบว่าฮวงจุ้ยภายในบ้านเคยผ่านการปรับเปลี่ยนมาแล้วจริงๆ คนทั่วไปปรับฮวงจุ้ยมักจะทำเพื่อให้บ้านสงบสุข มั่งคั่งร่ำรวย ลูกหลานมากมาย แต่ฮวงจุ้ยของบ้านหลังนี้กลับต่างออกไป
หากจะให้พูดว่าฮวงจุ้ยที่นี่ไม่ดีก็ไม่สาม
