ภายหลัง นางก็อาจจะได้รับความเมตตาบ้าง
หวนเอ๋อร์เองก็ไม่กล้าปฏิเสธ นางตอบตกลงโดยดี
ก่อนที่จะออกไปนอกเมือง เซี่ยเฉียวไปหาหญิงชราที่ไม่สะอาดผู้นั้นก่อน
เมื่อหญิงผู้นั้นเห็นรถม้าของเซี่ยเฉียวก็รู้สึกประหม่ากลัวขึ้นมาแล้ว พอเซี่ยเฉียวพูดถึงเรื่องที่นางแอบทำขึ้น ใบหน้าของนางก็แดงขึ้นมาทันที
“ข้าไม่กล้า ไม่กล้าทำแล้ว! ต่อไปไม่ทำแล้ว ข้ารู้สำนึกแล้ว อย่าได้ปรับเงินข้าเลย…” หญิงผู้นั้นตกใจจนจะร้องไห้แล้ว
แน่นอนว่าจ้าวเสวียนจิ่งย่อมให้องครักษ์ของเขาออกหน้าสำหรับเรื่องแบบนี้
องครักษ์หน้าตาองอาจห้าวหาญยิ่งนัก เมื่อประกอบกับป้ายและดาบประจำตัว แค่มองก็รู้แล้วว่าไม่ใช่คนธรรมดา ไหนเลยนางจะกล้าเล่นลิ้น
หากจะพูดถึงเหตุผลที่หญิงผู้นี้ขากเสมหะลงในบ่อน้ำ…ก็ยิ่งน่าแปลกใจ
หญิงผู้นี้มีบ่อน้ำอยู่ในบ้าน เดิมทีนางไม่จำเป็นต้องไปตักน้ำข้างนอก แต่เพื่อนบ้านข้างบ้านของนางนั้นไม่มี และเพื่อนบ้านคนนี้ก็มักจะพูดจาไม่น่าฟัง เขามักจะบอกว่าครอบครัวนางเคยร่ำรวยมีเกียรติ แต่ตอนนี้ลูกๆ กลับไร้อนาคต นางด่ากลับไม่ได้จะสู้กลับก็ไม่ได้ และความจริงก็เป็นอย่างที่คนเขาพูดกัน นางจึงรู้สึกอัดอัดคับข้องและเสียใจ…
ยังมีเพื่อนบ้านอีกหลายคนที่มักจะพูดอยู่เสมอว่านางเลี้ยงลูกจนอ้วน จะต้องให้เขากินน้อยลง ไม่เช่นนั้นต่อไปลูกของนางจะอ้วนจนไม่สามารถหาภรรยาได้ กระทั่งว่าเขาจะอายุสั้น!
คำพูดเหล่านี้ร้ายกาจปานใด!
ในใจนางโกรธมากจึงแอบทำเรื่อง
