ชคร้ายได้ เท่านี้ก็ไม่มีปัญหาอะไรแล้ว” เซี่ยเฉียวยิ้มอย่างปลอบประโลม จากนั้นก็เอ่ยช้าๆ “คฤหาสน์เกือบทั้งหมดในเมืองหลวงนั้นเก่าแก่ และก็น่าจะมีคนที่ล่วงลับไปแล้วไม่น้อย ทั้งป่วยตาย เหนื่อยตาย ตายเพราะอุบัติเหตุถมเถไป ท่านไม่จำเป็นจะต้องระมัดระวังขนาดนั้น แค่ไม่ทำอะไรที่เป็นข้อต้องห้ามสำคัญๆ ก็พอแล้ว”
“ข้อห้ามสำคัญมีอะไรบ้าง” พระชายาเอ่ยถาม
“ตัวอย่างเช่น…ไม่สมควรว่าร้ายคนตาย” เซี่ยเฉียวยกตัวอย่างขึ้นมาง่ายๆ “สิ่งสำคัญคือการมีจิตใจที่เคารพ แม้ว่าจะไม่ได้รู้สึกเคารพก็อย่าได้เแสดงออกมาทางสีหน้า แข็งแกร่งเกินไปหรืออ่อนแอเกินไปก็ไม่ดี มีเพียงจิตใจปกติเท่านั้นที่สามารถกันวิญญาณออกไปได้”
พระชายาพยักหน้าอย่างครุ่นคิด “ขอบคุณท่านปรมาจารย์สำหรับคำชี้แนะ วันหน้าข้าจะให้คนมาทำความสะอาด และเชิญปรมาจารย์จากวัดอวี้ซวีมาทำพิธี แล้วค่อยย้ายเข้าไป”
เซี่ยเฉียวเองก็สามารถทำพิธีขับไล่ความโชคร้ายได้ แต่เนื่องจากวัดอวี้ซวีเป็นคนแนะนำงานนี้มาให้นาง นางเองก็ต้องตอบแทนบ้างเช่นกัน
เซี่ยเฉียวมักจะมีความอดทนกับลูกค้าเสมอ
ตอนที่นางมาก็มัวแต่กังวลเรื่องจ้าวจยาหลิงจึงได้เดินค่อนข้างเร็ว และไม่ค่อยไม่มองอะไรมาก แต่ตอนนี้นางเดินไปพลางก็สามารถมองไปพลางว่ามีอะไรตรงไหนที่ไม่เหมาะสมบ้าง
จวนอ๋องนี้ไม่ได้มีปัญหาอะไรใหญ่โต แม้แต่ฮวงจุ้ยเองก็ไม่เลวเลย
“เมื่อก่อนก็เคยมีผู้วิเศษมาดูคฤหาสน์ของเราให้แล้ว และก็บอกว่าถูกต้องเหมาะส
