ั้นน่าจะเป็นอาจารย์ปู่ของเจ้า”
“…”เซี่ยเฉียวอึ้งงัน
“บ้านเมืองเปลี่ยนไป ศัตรูก็ตายไปนานแล้ว ลูกหลานของอดีตฮ่องเต้ก็จากไปเช่นกัน แม้ว่าความแค้นของข้าจะยังคงอยู่ แต่ไม่มีที่ให้ระบาย ก็เลยเร่ร่อนลอยไปเรื่อย ถือโอกาสจัดการวิญญาณลูกหลานพวกนั้นไม่ให้พวกเขาไปทำร้ายคนอื่นหรือค่อยๆ สลายหายไป”
“ข้าหวังอยู่เสมอว่าพวกเขาจะสามารถกลับชาติมาเกิดเป็นมนุษย์ได้”
น่าเสียดายที่วิญญาณที่มีความเคียดแค้นหรือความยึดติดจะลงไปเบื้องล่างไม่ได้ง่ายๆ
หากไม่มีความปรารถนาใดๆ แล้ว ไม่แน่พอประตูปรโลกเปิดพวกเขาก็จะสามารถกลับไปได้ แต่ทั้งหมดขึ้นอยู่กับโชคด้วย นอกจากนี้ ถึงแม้ว่าจะเป็นวิญญาณ แต่ก็มีความคิด จะให้พวกเขาไม่มีความปรารถนาใดๆ ได้อย่างแท้จริง จึงไม่ใช่เรื่องง่ายเลย