บ้านหนึ่งเที่ยวเล่นในซ่องและล้มลงตอนไปเข้าห้องน้ำตอนกลางดึกจนเสียชีวิต เกรงว่าเขามีความคับข้องใจมากมายจึงอยากให้นางไปช่วยสวดส่งวิญญาณ
แต่งานเหล่านี้ล้วนเป็นงานที่ถูกขีดฆ่าออกไปแล้ว
ที่เหลืออยู่สองเรื่อง…
“จวนหย่งหลินอ๋อง?” เซี่ยเฉียวค่อนข้างตกใจ “ท่านหญิงไม่สบายหรือ”
ในบันทึกเขียนไว้ว่า คุณหนูใหญ่ของจวนหย่งหลินอ๋องล้มป่วย และพวกเขาได้รับการแนะนำจากหนิงเป่ยอ๋องให้มาหานาง
“ใช่แล้ว นายท่าน ช่วงนี้คนของจวนหย่งหลินอ๋องมาที่นี่ตั้งหลายครั้งหลายหน แต่ก็ต้องกลับไปด้วยความผิดหวังทุกครั้ง ดูเหมือนว่าคุณหนูของพวกเขาจะป่วยหนักเอาการ ไปหาใครก็รักษาไม่ได้” ผู้ดูแลฉังรีบเอ่ยทันที “ตอนที่ท่านไม่อยู่ ข้าก็ถามเขาไปหลายอย่าง คนจากจวนหย่งหลินอ๋องเองก็อึกอัก ดูเหมือนว่าคุณหนูของพวกเขาเริ่มผิดปกติไปหลังจากที่แต่งงานกับจอหงวนไปเมื่อต้นเดือน นางมักจะพูดกับตัวเอง สับสนเลอะเลือน หลายคนบอกว่านางป่วยเพราะโรคคิดถึงจึงได้เสียสติไป”
“แต่คนบ้านนี้รักลูกสาว ถึงอย่างไรพวกเขาก็ไม่เชื่อ ภายในช่วงเวลาสั้นๆ พวกเขาหาหมอมารักษานางไม่น้อย ทยอยกันเข้าไปทีละคน แต่พวกเขาก็ถูกขับไล่ออกมาทั้งหมด”
“นางป่วยเป็นอะไรกันแน่ก็ไม่มีใครดูออก ต่อมาหย่งหลินอ๋องก็ไปหาคนที่วัดอวี้ซวี ได้ยินมาว่านักพรตที่นั่นเองก็ปวดหัว ไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรดี จึงได้แนะนำให้คนจวนอ๋องมาหาท่าน”
“…”
พอเซี่ยเฉียวได้ยินเช่นนั้นก็ยิ่งรู้สึกแปลกใจ
นักพรตของวัด
