าไม่เลว แต่ปากของเจ้าทำเงินทองรั่วไหล ตอนนี้เคราของเจ้ายังเป็นสีดำ ยังพอปกปิดได้บ้าง แต่ในอนาคต เมื่อเจ้ากลายเป็นชายแก่เคราขาว เจ้าจะแบกรับทรัพย์สมบัติไว้ไม่ไหว ในบั้นปลาย ไม่เพียงแต่จะรักษาเงินไว้ไม่ได้ แต่สุขภาพร่างกายของเจ้าก็จะไม่ดีด้วย”
“เจ้ามักจะรู้สึกไม่สบายตาใช่หรือไม่” เซี่ยเฉียวเอ่ยถาม
“ใช้แล้ว…ข้ามักจะรู้สึกคันจนอดที่จะถูไม่ได้…” ชายชรารีบตอบ
“นั่นแหละ พอเจ้าแก่ตัวไป ตาเจ้าอาจบอดสนิท ทั้งหมดเป็นเพราะเจ้าเคยทำให้คนตาย ดังนั้นจึงเป็นการไปยั่วยุวิญญาณเข้า” เซี่ยเฉียวยังพูดต่อไป
“แล้ว…แล้วข้าควรทำอย่างไรดี” หมอดูก็มึนงงไปหมด
ท่านปรมาจารย์ทำนายแม่นยำมาก
เรื่องที่เขามีลูกชายไม่มีใครรู้เลย คนที่รู้เรื่องนั้นหากไม่ตายไปแล้วก็ลืมไปหมดแล้ว
แล้วยังเรื่องตาของเขานี่เอง เขารู้สึกไม่สบายจริงๆ แต่พอไปหาหมอ หมอกลับบอกเขาว่า ไม่ได้มีปัญหาอะไรใหญ่โต เขายังนึกว่าเป็นเพราะเขาอายุมากแล้ว จึงได้มีปัญหาอะไรเล็กๆ น้อย ไม่ได้เป็นเรื่องใหญ่โตอะไรเสียอีก
“เรื่องนี้ง่ายมาก แต่เจ้าอาจจะไม่ยินยอม” เซี่ยเฉียวยิ้ม
หัวใจของหมอดูโลดขึ้นมาทันทีที่ได้ยินเช่นนั้น
มาแล้ว
เมื่อก่อนเขาเองก็เคยพูดกับคนอื่นแบบนี้ จะแก้เคราะห์ภัยก็จะต้องใช้เงินแน่นอน
หมอดูปวดใจนัก เขาเองก็มีเงินไม่มากมายอะไร หลายปีมานี้เขาหาเงินมาได้ไม่น้อย แต่มักต้องสูญเสียออกไปเพราะเรื่องต่างๆ อยู่เสมอ กว่าจะเก็บไว้ได้แปดสิบตำลึงเป็นทรัพย์สมบัต
