่าวการสิ้นพระชนม์ของพระบิดา หัวใจก็พลันสั่นไหวจนยากจะสงบ ไม่รู้ว่าความรู้สึกนั้นคือความเศร้าหรือความโกรธ
“เหตุใดท่านถึงตายเร็วเพียงนี้… ท่านรอลูกคนนี้ไม่ได้เลยหรือ หรือว่าท่านลืมข้าไปแล้ว….” เจียงหลัวพึมพำ ริมฝีปากของเขาซีดขาว เขาคำนวณอายุโดยละเอียด เกรงว่าเจียงจื่ออจะมีอายุไม่ถึงร้อยปี แต่ไม่คิดเลยว่าเจียงจื่ออจะจากไปเร็วเช่นนี้ ในเวลานี้ เจียงหลัวรู้สึกถึงความอ้างว้างที่ไม่เคยมีมาก่อน ทั้งปราชญ์แห่งสี่สมุทรและพระบิดาต่างก็สิ้นชีพลงแล้ว ในโลกนี้เขาไม่มีญาติหลงเหลืออีกเลย บรรดาพี่น้องเหล่านั้นจะมีสักกี่คนที่ยังจดจำเขาได้ เจียงหลัวมองไปทางวังหลวงด้วยสายตาซับซ้อน ไม่นานนัก เขาก็ตัดสินใจบางอย่าง ในค่ำคืนนี้ เขาจะไปดูฮ่องเต้องค์ปัจจุบันในวังหลวงให้เห็นกับตา
เจียงฉางเซิงลุกขึ้น มองไปยังไป๋ฉีที่อยู่ในหม้อหลอมโอสถ ก่อนหันไปมองทางเมืองหลวง “กลิ่นอายขั้นจักรวาล ทำไมพักนี้ขั้นจักรวาลถึงได้มีมากมายนัก…” เจียงฉางเซิงคิดในใจอย่างเงียบๆ พร้อมคาดหวังอยู่ลึกๆ หวังว่าอีกฝ่ายจะมาท้าทายเขา ขั้นจักรวาลทรงพลังถึงเพียงใด ย่อมไม่ใช่แค่เดินทางมาเที่ยวเล่นเป็นแน่ แต่กระนั้น กลิ่นอายของขั้นจักรวาลผู้นี้กลับดูเบาบาง เมื่อเทียบกับเทพกระบี่แล้วยังห่างชั้นกันมาก
เจียงฉางเซิงยังพบร่องรอยรอยประทับสังสารวัฏของเจียงหลัวซึ่งอยู่ข้างๆ ผู้ที่มีกลิ่นอายขั้นจักรวาลผู้นั้น หรือว่าขั้นจักรวาลผู้นั้นจะเป็นเจ้าอธรรม? เทพกระ
