ดจบ แขกของหมอดูชราผู้นั้นก็จากไป นางจึงรีบลากของเดินเข้าไปหาเขาทันที
ทันทีที่หมอดูชราเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง เขาก็เห็นธงก่อนจะเห็นคน สายตาของเขาวาบแววดูถูกเล็กน้อย จากนั้นเขาก็เอ่ยกับเซี่ยเฉียวด้วยใบหน้าเอื้ออาทร “ที่แท้ก็คนร่วมอาชีพเดียวกัน กิจการไม่ดีหรือ ข้าเห็นว่าสีหน้าเจ้าไม่มีเงิน หากอยากได้ลูกค้า เจ้าต้องเดินออกไปนอกเมืองทางทิศตะวันตก”
“แน่นอนอยู่แล้ว นี่คือเมืองฝั่งตะวันออก หากไปทางตะวันตกก็จะต้องเดินผ่านป้อมเหมิงจยา ถึงอย่างไรระหว่างทางข้าก็ต้องได้พบคนโง่เข้าสักคน” เซี่ยเฉียวหัวเราะ
“……” มุมปากของเจียงจิ้นลู่กระตุกเล็กน้อย
เขารู้สึกว่าฉากในตอนนี้เหมือนกับหมอดูสองคนกำลังหารือกันถึงวิธีการต้มตุ๋นหลอกลวง
“ในเมื่อรู้แล้วทำไมยังไม่รีบไปอีกล่ะ? ระวังนะ หากช้าไป แม้แต่คนโง่สักคนเจ้าก็อาจจะไม่ได้เจอ” หมอดูชราอารมณ์ร้ายทีเดียว “ถนนเส้นนี้ข้าครอบครองก่อนแล้ว อย่างที่เจ้าเห็นเมื่อครู่นี้ว่ากิจการของข้าดีแค่ไหน เจ้าคิดจะสู้กับข้า หน้าอย่างเจ้าคงจะต้องกลับไปฝึกฝนอีกยี่สิบปีแล้วค่อยมาใหม่”
