ังจากที่พบซังโหยว พวกเขาก็แบกหามซังโหยวไปทันที ก่อนจะรีบจากไปอย่างรวดเร็วโดยไม่มีคำอธิบายใดๆ
“ซย่าเว่ย ตะเกียงดวงดาวเหลืออยู่กี่ดวง!” ผู้มาเยือนถามอีกครั้ง
“เหลือแค่ดวงเดียวเท่านั้น” องครักษ์ซย่ารีบตอบทันที
“พวกเจ้าทั้งสี่คนไปเอาตะเกียงดวงดาวมาและคุ้มกันลงจากเขา ใครก็ตามที่กล้าเข้าใกล้โคมดาวเพียงครึ่งก้าว ฆ่าได้ทันที!”
หลังจากที่เขาพูดจบ คนทั้งสี่ก็ตอบรับและรีบไปจัดการทันที
ส่วนเจียงจิ้นลู่ก็งุนงงเล็กน้อย
พวกเขา…ไม่พูดอะไรสักคำ แค่นำตัวศิษย์พี่วางบนแคร่แล้วยกออกไป ตอนนี้พวกเขาพูดถึงตะเกียงดวงดาวขึ้นมาอีก…รัชทายาทและศิษย์พี่ใหญ่รู้เรื่องนี้แล้วหรือ ตอนนี้คือ…กำลังโกรธมาก?
แม้แต่คำสั่งฆ่าได้ทันทีก็ยังสั่งออกมาได้…
แต่ว่า…พวกเขาจับนายท่านผู้เฒ่าเหมิงไปทำไม…
เจียงจิ้นลู่งงงวยมากและมีลางสังหรณ์ที่ไม่ดีอยู่ในใจ
ตะเกียงดวงดาวนี้ถูกองครักษ์ซย่าเก็บไว้ในโพรงต้นไม้โดยมีโคมไฟบดบังด้านนอก และมันยังอยู่บนที่สูง คนอื่นจึงหาไม่เจอ
หลังจากที่หาพบแล้ว พวกเขาทั้งสี่ก็คุ้มครองตะเกียงลงเขาไป ทุกคนเป็นผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ และยังไม่มีอุบัติเหตุใดๆ ไร้สิ่งกีดขวางตลอดทาง พวกเขาลงแส้ม้าเดินทางอย่างรวดเร็ว และกลับถึงบ้านตระกูลเหมิงในเวลาพลบค่ำ
ซังโหยวกลับมาถึงก่อนเป็นอันดับแรก ตามมาด้วยตะเกียงดวงดาว แล้วก็เป็นนายท่านผู้เฒ่าตระกูลเหมิงและเจียงจิ้นลู่
ตอนที่ 918 อายุยืนยาวดั่งต้นสนนกกระเรียน
ภายในเรือนเงียบมา
