่ใช่เพราะจำนวนที่มากเกินไป อันที่จริงแล้วก็ค่อนข้างง่าย
ดีกว่าตอนที่ไม่ใช่ช่วงเวลาพิเศษเช่นนี้ซึ่งคาดว่าขั้นตอนเบื้องล่างจะเข้มงวดกว่า แม้คิดจะต่อแถวก็ยังทำไม่ได้ หากต้องการจะส่งพวกเขาลงไปก็จะต้องสวดท่องคัมภีร์เป็นเวลาหลายวันและใช้ความพยายามอย่างมาก
ครั้งนี้เซี่ยเฉียวใช้เวลานานมาก
นางอยู่ที่ลานบ้านส่วนหลังตลอดเวลา ปากของนางก็ร่ายคาถาจนแห่งผาก จนตกบ่ายนางจึงส่งวิญญาณตนสุดท้ายลงไปเบื้องล่างเรียบร้อย
ลมหยุดแล้ว คาถาก็เช่นกัน
เหงื่อออกเต็มหน้าผากของเซี่ยเฉียว เรี่ยวแรงของนางก็หมดไม่มีเหลือแม้แต่น้อย
แต่นางไม่กล้าที่จะพักผ่อน นางถึงขนาดมองไปรอบๆ อย่างระแวดระวังเพราะกลัวว่าจะมีวิญญาณคิดจะสิงร่างนางโดยไม่ดูตาม้าตาเรือ
แม้ว่าร่างกายของนางจะดีขึ้นแล้ว และไม่ควรกังวลกับเรื่องแบบนี้อีก แต่ตอนนี้นางเหนื่อยมาก จึงกล้วว่าจะมีวิญญาณที่มีพลังมากหน่อยเข้ามา แล้วนางจะรับมือไม่ไหว
“ศิษยพี่ทำธุระเสร็จแล้วก็มาเดินหมากเป็นเพื่อนข้าหน่อยเถอะ” เซี่ยเฉียวนังขัดสมาธิเพื่อบำเพ็ญตน แต่แล้วจ้าวเสวียนจิ่งก็ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน
เซี่ยเฉียวหันไปมองเขา
เซี่ยเฉียวตาเป็นประกาย “ก็ดี เดินหมากกันก็ดี ข้าจะฆ่าเจ้าสักสามร้อยรอบ…”
