อกว่าเขาจะไปขายสินค้าในเมืองหลวง ดังนั้นข้าจึงล่วงหน้ามาถึงที่นี่ก่อน พอตอนกลางคืนก็มาซ่อนตัวอยู่ที่ใต้เตียงนี้…”
ค่ำคืนนั้นฮูหยินผู้นี้ก็ได้ยินเสียงที่ไม่ควรได้ยินจริงๆ
น่าเสียดายที่ไม่ใช่กับผู้หญิง สามีของนางร่วมรักกับผู้ชายคนหนึ่ง
ราวกับฟ้าผ่ากลางวันแสกๆ นางทนไม่ไหวจนส่งเสียงร่ำไห้ออกมา
ผู้ชายทั้งสองจึงจับนางได้ และเห็นว่านางซ่อนอยู่ใต้เตียง พวกเขาจับนางมัดไว้ รัดคอนางและกรอกเหล้าไม่หยุด
ครอบครัวของสามีนางทำกิจการสุรา และครั้งนี้เขานำสุราจำนวนมากออกเดินทางมาด้วย เขาให้นางดื่มจนหมดสติ
ชายคนนี้ทำกิจการสุรา เขาย่อมรู้ดีว่าการดื่มสุราสามารถฆ่าคนได้ ดังนั้นเขาจึงกรอกสุราให้นางดื่มลงไปเป็นจำนวนมาก
หลังจากนั้นพวกเขาก็ซุกนางไว้ใต้เตียง
ฮูหยินผู้นี้เมาเหล้าจนตาย
ใต้เตียงหลังนี้ไม่ได้มีพื้นที่มากนัก ถึงขนาดคับแคบเลยก็ว่าได้ ดังนั้นเมื่อเสี่ยวเอ้อเข้ามาทำความสะอาดห้องหลังจากนั้น เขาจึงไม่พบความผิดปกติใดๆ
เพียงแต่ว่าหลายวันนั้นทำอย่างไรพวกเขาก็ไม่สามารถกำจัดกลิ่นเหล้าภายในห้องออกไปได้ พวกเขาจึงคิดว่าแขกคนก่อนทำเหล้าหกเปื้อนไม้จนไม่สามารถกำจัดกลิ่นได้ง่ายๆ ก็เลยปิดห้องไว้ไม่รับแขก
ห้องนี้จึงว่างอยู่หลายวัน
หลายวันต่อมาตอนที่เสี่ยวเอ้อเข้าไปทำความสะอาดอีกครั้ง เขาจึงได้กลิ่นศพ
พอหาไปหามาจึงได้พบศพที่ซ่อนอยู่ใต้เตียง
ส่วนสามีของนางเข้าเมืองหลวงไปตามปกติ ตอนที่เขากลับมาที่เมือง ทางการก็เพิ่งจะเ