อครู่นี้ก็นับว่าไม่ได้มากมายอะไร นางคาดว่าใต้ดินจะเป็นสุสาน
“ตรงนี้มีไม้ผุชิ้นหนึ่ง” เซี่ยผิงกั่งขุดไปได้ไม่เท่าไรก็ดึงบางสิ่งออกมา “เอาผ้าห่อไว้ด้วย”
เซี่ยเฉียวเหลือบดูและเห็นว่าไม่มีคลื่นพลังงานอะไร “มันคือเห็ดหลินจือเลือดชิ้นหนึ่ง ตอนนี้ไม่มีอะไรในนั้นเลย แต่… มันควรจะเป็นของที่ท่านเซียนคนนั้นพกติดตัวไปไหนมาไหนในยามปกติ”
“เห็ดหลินจือเลือดเป็นวัตถุดิบยาไม่ใช่หรือ” จ้าวเสวียนจิ่งเองก็ตกตะลึงและงุนงง
“เป็นตัวยา แต่เห็ดหลินจือเลือดนี้ต่างออกไป มันคือสาลี่บนหลุมศพซึ่งก็หมายความตามชื่อ เพราะมันเติบโตขึ้นจากโลงศพ สาลี่บนหลุมศพทั่วไปก็สามารถนำไปทำยาได้ แต่อันนี้ไม่ได้ เพราะมันมีพลังชั่วร้ายและไอเลือด โลงที่มันเกาะอาศัยอยู่ก็ฝังอยู่ในตำแหน่งที่ไม่ดี ชั่วร้ายเกินไปจนทำให้สิ่งที่งอกออกมาแย่ไปด้วย และเพราะมันมีพลังชั่วร้ายเข้มข้น ดังนั้นจึงถูกวิญญาณใช้อาศัยชั่วคราว”
“เมื่อวิญญาณบางตนจะติดอยู่ในที่ใดที่หนึ่งและไม่สามารถไปไหนได้ หากพวกเขาเข้าไปอยู่ในเห็ดหลินจือเลือดนี้และมีคนนำพาไป ก็จะสามารถไปได้ทุกที่ที่ต้องการ” เซี่ยเฉียวเอ่ยเสริม
วิญญาณบางตนก็มีลักษณะเหมือนกาฝากที่ติดอยู่กับสิ่งของ อย่างเช่นกรรไกรที่บ้านตระกูลเหยียนก่อนหน้านี้
แต่วิญญาณประเภทนี้จะสามารถอาศัยอยู่ในวัตถุได้เพียงชิ้นเดียว ซึ่งมีส่วนเกี่ยวข้องกับวิญญาณตอนที่ยังมีชีวิต
แต่เห็ดหลินจือสีเลือดนี้กลับสามารถให้วิญญาณมาเกาะอาศัยได้
